در سال 1988 حکومت عراق با نقشه‌ای گسترده، حمله علیه مناطق کردستانی تحت کنترل پیشمرگه را آغاز کرد. بدیهی است که به دلیل جنگ ایران و عراق در سال‌های 1980-1988، نیروهای حکومتی توان کافی برای بازپس‌گیری تمام بخش‌های کردستان را نداشتند، به همین دلیل فرصتی برای نیروهای پیشمرگه فراهم شد تا بر چندین منطقه مسلط شوند. در سال هشتم، جنگ بین دو کشور رو به کاهش نهاد چرا که به پایان و توافق نزدیک می‌شدند؛ از این رو فرصتی برای عراق فراهم شد تا گام‌های تندی علیه انقلاب کردستان بردارد تا انقلاب مردم کرد را سرکوب و نابود کند.
بدیهی است که اجرای نقشه حکومت، به معنای نابودی و ویرانی آن مناطق بود. در 26 فوریه 1988، ساعت 7 صبح، ارتش عراق از محورهای بیتواته و خلیفان پیشروی خود را آغاز کرد و حمله‌ای گسترده را به دره بالیسان در غرب سلیمانیه، که وابسته به استان اربیل است، انجام داد. با کمک و پشتیبانی هواپیماهای جنگی، توپ، تانک و جاش‌ها، نیروهای پیشمرگه با نقشه‌ای گسترده با آنان روبرو شدند. در نهایت به دلیل مقاومت قوی پیشمرگه، در عصر همان روز خبر شکست ارتش و نیروهای عراقی به نیروهای پیشمرگه رسید که حمله آنان را خنثی کردند، اما در دفع حمله ارتش و جاش‌ها، سه پیشمرگه شهید شدند.
منابع:-
حاجی میرخان دولمری: جستجوی عدالت، جلد 2، چاپ دوم، کردستان – 2021.
-
مسعود بارزانی: بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کرد، جلد 4، 1975-1990 انقلاب گولان، بخش 2، چاپ اول، چاپخانه روخانا، 2021.