حاجی میرخان احمد سلیمان در سال ١٩٤٠ در روستای خاردن از توابع شهرستان میرکسور در استان اربیل به دنیا آمد. او تا مقطع ابتدایی تحصیل کرد، و در سال ١٩٤٥ به همراه خانواده‌اش به ایران پناهنده شد. پس از سقوط جمهوری کردستان در مهاباد به جنوب کردستان بازگشت. او در سال ١٩٧٥ پس از انقلاب ایلول به همان کشور، پس از قیام کردستان در سال ١٩٩١ به کشور بازگشت و در شهرک پیرمام ساکن شد. علاوه بر زبان مادری، او به زبان فارسی نیز مسلط است.
صفحات مبارزاتیاو در ١ مه سال ١٩٥٩ به نیروهای پیشمرگه پیوست و در نزد برادرش حسو میرخان پیشمرگه شد. در ٧ ژوئیه سال ١٩٦٢ به درجه فرمانده گردان رسید. در سال ١٩٦٦ فرمانده گردان در منطقه بهدینان در کوه گاره بود، و در سال ١٩٦٨ فرمانده تیپ سوم در نیروی عقره بود. در سال ١٩٧٠ تا زمان بیانیه ١١ مارس سال ١٩٧٠، فرمانده تیپ در همان نیرو بود و همزمان مسئولیت کمیته محلی آکری (عقره) را بر عهده داشت. در سال ١٩٧١ دستیار فرمانده تیپ نهم مرزبانی در شهرستان شیخان شد.
از سال ١٩٦٧ تا سال ١٩٦٨، در یک دوره نظامی در کوه زاگرس در شهر همدان در زمینه (استفاده از سلاح، دفاع، حمله و فرماندهی) شرکت کرد. در اوت سال ١٩٦٩ در جریان نبرد شدیدی که در مناطق آکری و شیخان رخ داد از ناحیه چشم مجروح شد و در سال ١٩٦٧ توسط ساواک ایران به اتهام فعالیت‌های سیاسی به مدت سه ماه زندانی شد.
او نماینده در کنگره‌های ( کنگره دوازدهم و کنگره سیزدهم) حزب دموکرات کردستان بود. با درجه سرهنگ معلول بازنشسته شد و عضو مؤسسه عالی ایلول و مسئول کمیته ایلول در سوران و میرکسور است.
از آثار چاپ شده او:گه‌ڕان به‌دوای دادپه‌روه‌رییدا
منبعآرشیو هیئت دانشنامه (انسیکلوپدیا) حزب دموکرات کردستان