شهید صدیق حاجی حسین باتیفی در سال ١٩٥٢ در باتیف متولد شد و در سال ١٩٨٥ هنگام انجام یک عملیات انقلابی در تپه مغارا در منطقه شیخان به شهادت رسید.
کارنامه مبارزاتیشهید صدیق حاجی حسین باتیفی در دوران جوانی و در سال ١٩٧٣ به عنوان پیشمرگه در نیروی زاخو تحت فرماندهی عیسی سوار در می‌آید. در سال ١٩٧٤ زمانی که ارتش عراق بار دیگر به کردستان حمله کرد، شهید صدیق یکی از آن پیشمرگانی بود که همراه با نیروی زاخو در گردان شهید حاجی قادو گراوی در برابر حمله دشمن ایستادگی کرد و در گلی زاخو و حسن‌آوا نبردی دلاورانه انجام داد. در همان سال شهید صدیق در این جنگ‌ها نیز شرکت داشته است: تسخیر سنگر دشتمره، تسخیر سنگر دورنخه در ژوئن ١٩٧٤، تسخیر سنگر چم مشکو، نبردهای قره‌ولا و برزیباره..
در تابستان سال ١٩٧٤ گردان شهید حاجی قادو گراوی که شهید صدیق نیز یکی از پیشمرگان آن بود، به جبهه‌های جنگ در منطقه بالکایتی منتقل شده و در جبهه گوری بیشه سنگر می‌گیرند. آن‌ها در آنجا با حملات و بمباران‌های شدید مواجه می‌شوند و او به همراه چهار تن از همرزمانش در یک جنگ سنگین مجروح می‌شوند. شهید صدیق برای مداوا به بیمارستانی در مهاباد در شرق کردستان منتقل میشود و پس از بهبودی، دوباره به جبهه‌های جنگ نزد همرزمانش بازمی‌گردد..
شهید صدیق پس از شکست انقلاب ایلول در مارس ١٩٧٥ به باتیف بازمی‌گردد، اما باتیف دیگر آن باتیف آزاد و سرشار از رنگ و سیمای کوردایتی (میهن‌پرستی کردی) سابق نبود، بلکه پر از ارتش، جاسوس و مزدوران سیاه‌دل و کینه‌توز اشغالگران شده بود. از این رو، او احساس دلتنگی کرده و حس میهن‌پرستی خود را پنهان میکند. وی در پی راهی می‌گردد تا مبارزه و انقلابی نو را برای پاکسازی کردستان از اشغالگران آغاز کند..
پس از آنکه کم‌کم شعله‌های انقلاب گولان زبانه می‌کشد، او در تابستان سال ١٩٧٦ خود را به کادرهای انقلاب میرساند و همراه با دوست خود عبدالزیز عبدالرحمن کشانی و برخی دوستان دیگر، به عضویت سازمان‌های مخفی در می‌آیند. پارتی دموکرات کردستان و شروع به کار و فعالیت علیه نیروها و جاسوسان رژیم اشغالگر می‌کنند..
قبل از کنگره ٩ پارتی، ارتباط شهید صدیق با غازی زیباری عضو هیئت منطقه یک بود و پس از کنگره نیز با دکتر جرجیس حسن مسئول شاخه یک در ارتباط بود. مبارزات آن‌ها ابعاد مختلفی را در بر می‌گرفت، از جمله جمع‌آوری و ارسال اطلاعات درباره تحرکات دشمن برای پیشمرگه‌ها، راهنمایی دسته‌های پیشمرگه هنگام اجرای عملیات‌های پیشمرگان در داخل باتیف و اطراف آن، پخش بیانیه‌های پارتی و انقلاب در داخل باتیف، زاخو و موصل و همچنین اجرای برخی عملیات‌های نظامی در داخل شهر علیه نیروها و جاسوسان دشمن، مانند پرتاب چند نارنجک به سمت دشمن در داخل شهر زاخو..
از آن عملیات‌های پیشمرگه‌ای که شهید صدیق راهنمایی آن‌ها را برای انجام بر عهده داشت: تصرف احشام رژیم در سیرکوتکی و ملا عربی، ایجاد کمین برای سربازان دشمن که از پست‌های نگهبانی جاده به سمت مقر لشکر باتیف بازمی‌گشتند، حمله به سنگر گر داهولی در منطقه باتیف در سال ١٩٧٨، حمله به مقر سازمان بعثی‌ها در داخل باتیف در سال ١٩٧٨ و اطلاع‌رسانی به پیشمرگه‌ها درباره آمدن صدام حسین رئیس رژیم به زاخو که احتمال می‌رفت به باتیف نیز بیاید..
پیشمرگه‌ها نیز برای این هدف در ٢٢ مارس ١٩٨١ کمینی در زنبیل‌فروشی در غرب باتیف ایجاد کردند. هرچند صدام نیامد، اما کاروانی از ارتش دشمن در کمین افتاد و شمار زیادی از سربازان دشمن کشته شدند..
البته شهید صدیق یک تفنگ مخفی داشت؛ زمانی که راهنمایی پیشمرگه‌ها را بر عهده داشت یا همراه با پیشمرگه‌ها در عملیات‌های نظامی شرکت می‌کرد، آن تفنگ خود را بیرون آورده و استفاده می‌کرد. در سال ١٩٨٢ پس از آنکه برادرش مسلح توسط امنیت بعثی‌ها به شهادت رسید، او خود را به صفوف انقلاب رساند و به عنوان پیشمرگه در محدوده کمیته دهوک و همراه با سازمان شهید احمد حاجی حسین فعالیت کرد. شهید صدیق به دلیل هوش و زیرکی خود ابتدا عضو سازمان شد و مسئول یک گروه اصلی پیشمرگه شد و پس از آن به معاون مسئول سازمان رنجبران و در نهایت به مسئول سازمان شهید حمید حفیظلا ارتقا یافت..
شهید صدیق در این سال‌های کوتاه پیشمرگه بودن خود در ده‌ها عملیات نظامی بزرگ شرکت کرد و در همه آن‌ها نقش برجسته‌ای ایفا نمود. هرچند او در بسیاری از عملیات‌ها شرکت داشته است از جمله:
- تصرف پایگاه‌های دشمن در منطقه باگیرا در سال ١٩٨٢، دستاوردهای آن‌ها ١٢ اسیر و ١٣ کلاشنیکف، یک آرپی‌جی، یک توپ ٦٠ میلی‌متری و یک دستگاه بی‌سیم راکال بود..
- تصرف پایگاه‌های دشمن در ماسیک که اکنون محله‌ای در دهوک است، در سال ١٩٨٣، دستاوردهای آن‌ها ٥ اسیر و ٩ کلاشنیکف و یک دستگاه بی‌سیم راکال بود..
- ایجاد کمین در جاده مانگیشک در نزدیکی روستای حوجافا، در سال ١٩٨٣، دستاوردهای آن‌ها ٦ کلاشنیکف بود..
- ایجاد کمین روی پل سادیا در منطقه مانگیشک، در سال ١٩٨٣، دستاوردهای آن‌ها ٤ کلاشنیکف بود..
- حمله به پایگاه دشمن در زاویته..
- ایجاد کمین در بین کورن گاوانا و روستای ممان، دستاوردهای آن‌ها ٧ کلاشنیکف بود..
- تصرف یک پایگاه دشمن در شەرانش در منطقه زاخو، در سال ١٩٨٣، دستاوردهای آن‌ها ٦ کلاشنیکف بود..
- ایجاد کمین در بین زاویته و دهوک در نزدیکی روستای بری بهار در سال ١٩٨٤، دستاوردهای آن‌ها ١٨ کلاشنیکف بود..
- ایستادگی و شکست دادن حمله بزرگ ارتش و جاش‌های دشمن به مناطق هر دو کمیته زاخو و دهوک در تابستان ١٩٨٤، که شهید صدیق نقش بسیار بزرگ و برجسته‌ای در شکست دادن آن حمله در جبهه گلناسک داشت و به دلیل نقش قهرمانانه‌اش در آن زمان، با یک قبضه کلت ١٤ خوری از سوی شاخه یک تقدیر شد..
متأسفانه در شب ٣ مورخ ٤ ژوئن ١٩٨٥ زمانی که سازمان آن‌ها یعنی سازمان شهید حمید حفظ‌الله وابسته به کمیته دهوک و سازمان شهدای دکان وابسته به کمیته شیخون به سرپرستی امین نسری، به پایگاه دشمن در تپه مغارا در منطقه شیخون حمله کردند، در ابتدای حمله، شهید صدیق در مقابل دیوار پایگاه دشمن به شهادت میرسد. شهید امین نسری یقین داشت که اگر به سراغ پیکر شهید صدیق برود، خود او نیز شهید خواهد شد، زیرا آتش سلاح‌های دشمن بر روی جایگاه شهید صدیق مسلط بود، اما با این حال نمی‌خواست پیکر دوستش را در دست دشمن رها کند، بنابراین او نیز حمله کرد و در کنار پیکر شهید صدیق قرار گرفت و به شهادت رسید. پیکر شهید امین در روستای نسرای منطقه اتروش و پیکر شهید صدیق در گوفک منطقه باتیفا به خاک سپرده شد. او و دوستش امین نسری که هر دو مسئول حمله و مسئول سازمان‌های نظامی بودند، به شهادت رسیدند.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه پارتی، حزب دموکرات کردستان.