رژیم بعث به منظور مقابله با انقلاب کرد، همه راه‌ها را آزمود. یکی از آن راه‌هایی که در پیش گرفت، مسلح کردن جوانان کوردستان بود که در قالب چندین دسته ویژه و فوج خفیفه سازماندهی‌شان کرد (بارزانی، ٢٠٢١، ٩). این کار چندین هدف را دنبال می‌کرد، از جمله: به جان هم انداختن کردها از یک سو، و تمام کسانی که از سربازی فرار می‌کردند، به جای اینکه به صفوف انقلاب بپیوندند، به صف نیروهای مسلح اجیرشده می‌رفتند. در تمام حملات و یورش‌های ارتش عراق به نیروی پیشمرگه، دوشادوش ارتش عراق مشارکت می‌کردند، تا جایی که به بخش بزرگی از نیروی مسلح دولت تبدیل شدند؛ بسیاری از پایگاه‌های نظامی و سنگرها به آن افراد مسلح واگذار شد، علاوه بر آن مشارکت فعالی در حملات و یورش‌ها به مناطق تحت نفوذ انقلاب داشتند (علی، ٢٠١٦، ٧١).
در ٢٥ مه ١٩٨٧ نیروی بزرگی از افراد مسلح اجیرشده با پشتیبانی تانک، زره‌پوش و بولدوزر به روستای شیوه در منطقه گولیا حمله کردند، با هدف تخریب و ویرانی روستای مذکور و روستای کورکا. پیش از آغاز حمله، نیروهای حکومت شروع به توپ‌باران شدید منطقه کردند.
نیروی پیشمرگه در منطقه برای مقابله با نیروهای حکومت سنگر گرفته بودند، دیدند که کاروان خودروهای نظامی و بولدوزر به سمت روستای شیوه پیش می‌روند. نیروی پیشمرگه‌ای که برای حفاظت از روستاها و مقابله با حمله نیروهای حکومت در منطقه حضور داشتند، به محض دیدن نیروی حکومت شروع به تیراندازی کردند تا ساکنان روستا از حمله حکومت آگاه شوند، زیرا به نظر می‌رسید ساکنان روستا از آن حمله حکومت بی‌خبر باشند. صبح زود نیروی پیشمرگه با تعدادی از مدافعان ملی متحد شدند و در روستاهای کورکێ و کانیاتا گرد آمدند. در آن جلسه نقشه رویارویی با نیروی مهاجم را طراحی کردند، به چند دسته تقسیم شدند و سپس به روستای شیوه رفتند تا جلوی حمله را بگیرند. هنگامی که به نیروهای حکومت نزدیک شدند، پیشمرگه‌ها به چند نقطه تقسیم شدند تا از چند جبهه با آنان مقابله کرده و جبهه نبرد را گسترش دهند (مراد، ٢٠٠٧، ١٧٠).
در ساعت ٨ صبح، نیروهای حکومت به سمت روستای شیوه حمله را آغاز کردند. نیروی پیشمرگه با آنان مقابله کرد و نبرد به گرمی آغاز شد. پس از آنکه چند گلوله آرپی‌جی و رگبار تیراندازی پیشمرگه‌ها بر سر پیشروی‌های نیروهای مسلح اجیرشده منفجر شد، پیشروی آنان را متوقف کردند و نتوانستند جلوتر بیایند، اگرچه برای مدت دو ساعت نبرد ادامه داشت، اما نیروهای حکومت نتوانستند مقاومت کنند، بلکه در یک آن میدان نبرد را ترک کرده و فرار کردند (مراد، ٢٠٠٧، ١٧٠).
نیروی پیشمرگه در آن نبرد پیروز شد، علاوه بر اینکه حمله افراد مسلح حکومت را در هم شکست، تلفات جانی نیز به آنان وارد کرد که جسد ٤ کشته آنان در میدان نبرد بر جای ماند. آنان همچنین مقداری سلاح و مهمات را ضبط کردند از جمله: یک قناسه روسی به همراه ٤ کلاشنیکف و ٤ صندوق فشنگ و یک خمپاره‌انداز و ١٠ گلوله خمپاره و منهدم کردن یک بولدوزر که برای تخریب خان و کاشانه شهروندان آورده بودند (مراد، ٢٠٠٧، ١٧١).
منابع:١- بارزانی، مسعود، بارزانی و جنبش رهایی‌بخش کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش
دوم، چاپ اول، انتشارات روکسانا، ٢٠٢١.
٢- مراد، محمد، خباتا چیا (مبارزه کوهستان)، خاطرات و سرگذشت‌های انقلاب گولان در بین سال‌های (١٧٦-١٩٨٩)، انتشارات کوردستان – زاخو، ٢٠٠٧.
٣- علی، نوری حمه، تاریخ مبارزات یک پیشمرگه در میان زندگی و مرگ، چاپ دوم، انتشارات شهاب، اربیل - ٢٠١٦.