دره رشاوا در منطقه آمیدی و دیرلوک در ناحیه بادینان واقع شده است([1])، به دلیل موقعیت جغرافیایی و همدلی ساکنان منطقه با نیروی پیشمرگه، انجام فعالیت‌های پارتیزانی آسان‌تر بود، به همین دلیل از نظر انقلاب و مقاومت مانند سایر مناطق دیگر کردستان نقش مؤثری در پشتیبانی از انقلاب داشتند. حکومت عراق در بیشتر مواقع عملیات گسترده‌ای را علیه کردستان در مناطق خاصی آغاز می‌کرد، برای بازپس‌گیری مکان‌هایی که به دست پیشمرگه افتاده بودند و برای سرکوب صدای انقلاب به طور کلی، تمام نیروهای مسلح خود را به مقابله با نیروهای انقلابی برمی‌انگیخت، زیرا تحرکات پیشمرگه‌ها و فعالیت‌های آنان در بیشتر مناطق افزایش یافته بود. از همان اوایل ماه ژانویه ١٩٨٧ ارتش عراق و سایر نیروهای مسلح عملیات گسترده‌ای را علیه اتروش و قلعه کانیکا در بادینان آغاز کردند که حدود ٢٠ روز به طول انجامید، به این بهانه که آن مناطق تحت سلطه و نفوذ نیروی پیشمرگه قرار گرفته‌اند([2]). 

      نیروی پیشمرگه کردستان با توان نظامی که در اختیار داشت از نظر تعداد پیشمرگه و سلاح و مهمات با نیروهای حکومت مقابله می‌کرد و ضربات کشنده‌ای به آن‌ها وارد می‌ساخت. بدیهی است همان‌طور که اشاره شد حکومت در ابتدای ماه ژانویه ١٩٨٧ عملیات نظامی بزرگی را در منطقه اتروش در پیش گرفته بود، نیروی پیشمرگه نیز در مناطق دیگر برای کاهش فشار ارتش و نیروهای مسلح حکومت در جبهه نبرد، راه را بر کاروان‌های نظامی می‌بست و فعالیت‌های گوناگونی انجام می‌داد.

     سر شب ١١ ژانویه ١٩٨٧ حوالی ساعت چهار در دره رشاوا صدای تیراندازی زیادی شنیده شد. نیروی پیشمرگه از آمیدی تا دیرلوک جاده‌های اصلی را مسدود کرده بودند و با شدت هرچه تمام‌تر کاروان‌های نظامی را که در جاده به سمت جبهه نبرد در حرکت بودند هدف قرار دادند و به آن‌ها حمله کردند. علاوه بر آن، به مقر فوج دیرلوک و مقر حزب بعث و مرکز امنیتی شهرک حمله کردند. بدیهی است که آن عملیات نیروی پیشمرگه علیه نیروهای عراق خسارات بزرگی به آن‌ها وارد کرد که شامل سوزاندن مقرهای فوج و حزب بعث و مرکز امنیتی و همچنین انهدام یک توپ ٨٢ میلی‌متری و دو تانک نظامی و یک زره‌پوش و یک خودروی نظامی بود([3]).        

       شایان ذکر است فعالیت‌های پیشمرگه‌ها در بیشتر مناطق کردستان به شکلی گسترش یافته بود که حکومت را کلافه کرده بود و همواره در فکر انجام عملیات نظامی برای دور کردن خطر از سازمان‌ها و نهادهای خود بود.

     

منابع:
  1. https://www.facebook.com/103736608439721/photos/a.106062804873768/106311994848849/?type=3
  2. مسعود بارزانی: بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد چهارم، 1975-1990 انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، چاپخانه روکسانا، 2021.  
  3. شیمال زیباری: برخی حقایق پنهان در انقلاب گولان، چاپ اول، چاپخانه روژهلات، اربیل – 2015.  

 

[1] - https://www.facebook.com/103736608439721/photos/a.106062804873768/106311994848849/?type=3

[2] - شیمال زیباری: برخی حقایق پنهان در انقلاب گولان، چاپ اول، چاپخانه روژهلات، اربیل – 2015، ص٣٥٦-٣٧٤.  

[3] - مسعود بارزانی: بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد چهارم، 1975-1990 انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، چاپخانه روکسانا، 2021، ص٧٥.