یک نیروی پیشمرگه برای انجام یک گشت پارتیزانی در «گلی گوستی» منطقه برادوست به سمت روستاهای کانی‌رش، کولکان و دشت برازگر به حرکت درآمد، همزمان یک گردان نظامی ارتش عراق نیز در کانی‌رش برای نظارت بر منطقه مستقر شده بود، نیروی پیشمرگه پس از عبور از کانی‌رش و رسیدن به رودخانه دشت برازگر، مشغول عبور از آب بودند و بخشی از آنها به آن سمت رسیده بودند و بخش دیگر هنوز در داخل آب بودند که ناگهان یک نیروی نظامی ارتش عراق ظاهر شد و با آنان روبرو شد و در همان لحظه جنگ میانشان آغاز شد.
درباره این نبرد، یکی از پیشمرگه‌های شرکت‌کننده در آن به نام عبدالرحمن حاجی این‌گونه برایمان سخن گفت:
گفت: بهار ١٩٧٩ ما که نیروی پیشمرگه‌ای به فرماندهی دکتر عبدالرحمن زراری بودیم، در یک گشت پارتیزانی از «گلی گوستی» به سمت روستای کانی‌رش، دشت برازگر و کولکا حرکت کردیم، به منظور بازرسی و تحکیم خطوط تشکیلاتی حزبی، اما وقتی به رودخانه دشت برازگر رسیدیم، در حال عبور از رودخانه بودیم که یک نیروی ارتش عراق به سمت ما آمد و راه را بر ما بست، ما هم که هنوز تعدادی از پیشمرگه‌هایمان در آب رودخانه بودند و عبور نکرده بودند، درگیری میان ما ایجاد شد، زمانی که سربازان به سمت ما تیراندازی کردند، ما هم بسیار شدید به مقابله پرداختیم و پاسخ‌شان را دادیم.
نبرد به مدت ٤٥ دقیقه به گرمی ادامه یافت، نیروی ارتش عراق تعدادی سرباز زخمی، کشته و مجروح داد، به همین دلیل در میانشان آشفتگی افتاد و نتوانستند جنگ را ادامه دهند و شکست خوردند، تنها چیزی که برایشان ماند این بود که موفق شدند خود و سربازان مجروح‌شان را نجات دهند و محل را ترک کردند، پس از آنکه سربازان کاملاً عقب‌نشینی کردند، ما تمام پیشمرگه‌ها دوباره به یکدیگر رسیدیم و همه ما سالم بودیم، هیچ آسیبی به ما نرسید و به راهپیمایی خود ادامه دادیم و به سمت کولکان حرکت کردیم.
منابع:١- سفر یوسف میرحاج ژاژوکی، شهید دکتر عبدالرحمن زراری (مجموعه‌ای از زندگی و پیشمرگایتی)، (چاپخانه دانش‌فر - اربیل - ٢٠٢٢).
٢- مصاحبه با عبدالرحمن حاجی، اهل بالکایتی، پیشمرگه انقلاب گولان، شرکت‌کننده در نبرد، سوران. ٢ فوریه ٢٠٢٦.