در صبحگاه روز ٢٤ آوریل ١٩٧٤، ارتش عراق حمله‌ای را به مناطق تحت کنترل انقلاب کردستان آغاز کرد و با تمام توان و قدرت نظامی خود وارد نبرد شد و با هدف کنترل بر تمام اراضی کردستان پیشروی کرد. برخی از نیروهای آن از طریق کرکوک- سلیمانیه در ٢٥ آوریل ١٩٧٤ پیش از رسیدن به چمچمال تلاش کردند به سوی سنگاو حرکت کنند. یگان‌های آن نیرو متشکل از هنگ دوم از نیروی چهارم لشکر دوم کرکوک با پشتیبانی گردان تانک‌هایی بود که در پیشاپیش نیروها حرکت می‌کردند. به نظر می‌رسد ارتش عراق از این موضوع بی‌اطلاع بود که نیروهای پیشمرگه وابسته به هنگ اول از نیروی دوم کرکوک با تمام قدرت در برابر آن ایستادگی می‌کردند.
در منطقه شیوسور، نیروهای پیشمرگه در موقعیت دفاعی خود مستقر شدند و سدی مستحکم در برابر پیشروی نیروهای عراقی ایجاد کردند. علاوه بر آن، مین‌های ضد تانک و ضد نفر را نیز در مسیر ارتش مهاجم کار گذاشتند. هنگامی که نبرد آغاز شد، تعدادی از تانک‌های ارتش عراق بر اثر انفجار مین‌ها منهدم شدند. در این میان، فرمانده هنگ ٢ پیاده‌نظام، سرهنگ ستاد ضیاءالدین جمال، دستور داد که تانک‌ها جز در موارد ضروری در پیشاپیش حمله حرکت نکنند.
پس از آنکه پیاده‌نظام حمله خود را ادامه داد، ناگهان زیر آتش پیشمرگه‌ها و مین‌ها قرار گرفت. پس از هشت ساعت نبرد مداوم، ارتش عراق در برابر دفاع و مقاومت نیروهای پیشمرگه متحمل شکست بزرگی شد و خسارات سنگینی در جان و تجهیزات دید. از جمله کشته‌شدگان، محافظ ویژه فرمانده هنگ بود و خسارات مادی شامل انهدام شش تانک، سه خودروی زرهی و چندین خودروی نظامی، علاوه بر به غنیمت گرفتن چندین قبضه سلاح سبک و متوسط بود.
منابع:١- سنگر ابراهیم خوشناو، رویدادهای نظامی انقلاب ایلول ١٩٧٠-١٩٧٥، چاپ اول، (اربیل- ٢٠٢٢).
٢- کاروان جوهر محمد، ادریس بارزانی ١٩٤٤- ١٩٨٧ زندگی و نقش سیاسی و نظامی در جنبش رهایی‌بخش کرد، (چاپخانه هیوی- اربیل- ٢٠١٩).