Kadir Badin 1918 yılında Erbil ilinin Mergesor ilçesine bağlı Şirvan Mezin nahiyesinin Dızoy köyünde doğdu. Sovyetler Birliği'ne gitmeden önce Şirin Cindi Süleyman ile evlendi ve 1945 yılında (Fehime) adını verdikleri bir kız çocukları dünyaya geldi. Sovyetler Birliği'nde ikinci kez Kırım Cumhuriyeti'ndeki (Ukrayna Cumhuriyeti) Tatar milletinden olan Ayşe Bilal ile evlendi ve 1951 yılında (Cevahir) adını verdikleri bir kız çocukları oldu. Sovyetler Birliği'nden ayrılıp Kürdistan'a döndü ancak eşi ve o zamanlar 8 yaşında olan kızı Kürdistan'a dönmeyerek Özbekistan'da kaldılar.
Mücadele SayfalarıBadin Kadir, 1945 yılında İkinci Barzan Devrimi saflarına katıldığında yaşı on üçü geçmiyordu. Küçük yaşı nedeniyle, karargahlara ve savaş meydanlarına yemek taşıyarak peşmergelere hizmet etme görevini üstlendi.
1945 yılının 11 Kasım ayında, İkinci Barzan Devrimi'nin başarısızlığından sonra Mustafa Barzani ve yoldaşlarıyla birlikte Doğu Kürdistan'a geçti. Mahabad'da Demokratik Kürdistan Cumhuriyeti kurulduktan sonra, 1946 yılının 31 Mart ayında Barzan gücü bünyesinde cumhuriyeti savundu.
Mahabad'daki Kürdistan Cumhuriyeti'nin yıkılması ve Barzani'nin Doğu Kürdistan'dan Güney Kürdistan'a dönmesinin ardından, Doğu Kürdistan'daki Nagade ve Şino savaşlarına katıldı. 19/4/1947 tarihinde (Havakork ve Barazgera Ovası) yoluyla Kuzey Kürdistan topraklarını aşarak Şirvan ve Mezuri bölgelerine dönen peşmerge yoldaşları arasındaydı.
Döndükten sonra General Mustafa Barzani, 15/5/1947 tarihinde Arkuş köyünde yoldaşlarıyla bir toplantı düzenleyerek onlara kalmayı veya Sovyetler Birliği'ne gitmeyi seçme hakkı tanıdı. Orada tüm yoldaşları devam etmeye ve Sovyetler Birliği'ne gitmeye karar verdiler. 1947 yılının 23 Mayıs ayında General Mustafa Barzani'ye Sovyetler Birliği'ne kadar eşlik etti. Kutur ve Maku köprüsü savaşlarına katıldı; büyük zorluklar ve aşırı yorgunluktan sonra, 1947 yılının 18 Haziran ayında İran ile Sovyetler Birliği sınırında bulunan Aras Nehri'ni geçti.
Sovyetler Birliği'ne ulaştıktan sonra, 1947 yılının 19 Haziran ayında, o ve tüm yoldaşları Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde, askerler tarafından korunan dikenli tellerle çevrili açık bir komplekste kırk gün boyunca tutuldular. Yiyecek, giyim ve ulaşım açısından savaş esiri muamelesi gördüler. Sovyet hükümetinin kararıyla daha sonra Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Ağdam, Laçin, Eyvallah ve Kelbecer bölgelerine dağıtıldılar. 1947 yılının 10 Aralık ayında Azerbaycan Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'de Hazar Denizi kıyısındaki bir kampa nakledildiler. Aynı ayın 23 gününde askeri kıyafetlerini teslim aldılar. Azerbaycan Cumhuriyeti'nden subayların gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim alırken, aynı zamanda eğitimli yoldaşlarından günde dört saat Kürtçe dersleri alıyorlardı.
Cafer Bagirov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinden sonra Barzani, askeri grubunu 1948 yılının 29 Ağustos ayında Özbekistan'ın başkenti Taşkent yakınlarındaki Carcuk kompleksine nakletmeye karar verdi ve burada askeri eğitimlerine devam ettiler.
1949 yılının Mart ayında, o ve yoldaşları trenle Sovyetler Birliği'ndeki kooperatif köylerine gruplar halinde dağıtıldılar ve kolhoz (halkın hükümetten kiraladığı, sonra hükümete pay verdiği toprak) çiftliklerinde çalıştılar.
General Barzani'nin Stalin'e gönderdiği birçok mektup ve büyük çabalardan sonra, Stalin sonunda Barzani'nin yoldaşlarının yaşadığı sıkıntıları anlattığı bir mektup aldı. Derhal Barzani'nin yoldaşlarının durumunu araştırmak için bir komisyon kurmaya karar verdi. Komisyonun nihai kararı, onların Frivski şehrinde toplanması oldu, bu yüzden 1951 yılının Kasım ayında Sovyet şehri Frivski'ye yöneldi.
Irak'taki 1958 Temmuz 14 devriminden ve General Mustafa Barzani'nin dönüşünden sonra, 1959 yılının 25 Şubat ayında, (3) ve (7) maddeleri, (10) maddesinin (a) fıkrası uyarınca ve 1959 yılına ait değiştirilmiş (19) sayılı kanunun (11) maddesi gereğince o ve yoldaşları genel aftan yararlandılar.
Cafer Bagirov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinden sonra Barzani, askeri grubunu 1948 yılının 29 Ağustos ayında Özbekistan'ın başkenti Taşkent yakınlarındaki Carcuk kompleksine nakletmeye karar verdi ve burada askeri eğitimlerine devam ettiler.
Affedilmelerine dair kararın 1959 yılının 16 Nisan ayında çıkmasından sonra, yoldaşlarıyla birlikte Kruziya gemisiyle Irak'ın güneyindeki Basra limanı üzerinden Kürdistan'a döndü. Eylül Devrimi'ne katıldı. 1963 yılında Hoşnaveti bölgesindeki Spindare köyünde, Hevri Dağı'nın eteklerinde şehit düştü ve oraya defnedildi.
Kaynaklar:- Hamid Gerdi, Puxtey Mijunamey (Tarih Özeti), Birinci Baskı, (Erbil - Aras Basım ve Yayım Kurumu - Eğitim Bakanlığı Matbaası - 2004).
- Haydar Faruk el-Samarrai, Ziya Cafer ve Irak'taki Siyasi ve Ekonomik Rolü, (Londra - Dar el-Hikme - 2016).
- Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi 1931 - 1958, (Duhok - Xebat Matbaası - 1998).
- Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedi Heyeti Arşivi.
- Barzan Devrimi şehitlerinin itibarının iadesine ilişkin genel af komisyonu karar metni, Rizgari Dergisi, Sayı 3،2, er-Rabıta Matbaası, Bağdat, 1959 yılının 1 Nisan ayı.