Kürdistan Peşmerge Güçleri'nin partizan eylemleri, coğrafi koşulların ve Peşmerge gücünün durumunun elverdiği ölçüde çeşitli tür ve tarzlarda olmuştur. Eylem türlerinden biri, askeri ve güvenlik güçlerinin kendilerine verilen görevleri yerine getirmek için kullandıkları yollara ve caddelere pusu kurmaktı. Bu görevlerin bir kısmı, Peşmerge'ye ve Kürdistan'ın köy ve kasabalarına yönelik askeri operasyonlardı. Doğal olarak, bu güçlerle yüzleşmek için Peşmerge'nin pusu kurması uygun bir seçenekti. Belirtildiği üzere, bu türden birçok Peşmerge eylemi görülmektedir ve Irak güçlerine ağır zayiat verdirmişlerdir.     

 Bamernê bölgesi, Badinan'ın Zerêvan komutasındaki yirmi Peşmerge'den oluşan bir güç devriyedeydi. 11 Şubat 1988 tarihinde, Dehê köyüne ulaştıklarında kısa bir dinlenmenin ardından toplantı yaptılar. Bu toplantıda, nasıl bir Peşmerge eylemi gerçekleştireceklerini tartıştılar. Baas rejimi güçlerine karşı bir yerde pusu kurmaya karar verdiler. Kısa bir gözlemden sonra Bamernê ile Sikrinê arasındaki yol üzerinde bulunan Berbankê köyü yakınları uygun bir yer olarak görüldü. Bu eylemin amacı, bir yandan o yoldan geçen güçlere büyük zarar vermek, diğer yandan bölgedeki Peşmerge varlığını kanıtlamak ve Baas rejimi saflarında daha fazla korku ve endişe yaratmaktı. Peşmerge gücü gece Bamernê'ye gitti ve saat 4'ya kadar bekledi, ardından pusu yerine doğru hareket etti. Yolu 2 saat boyunca geçtikten sonra, 12 Şubat 1988 günü sabah saat 6 civarında hedefe ulaştılar. Yol üzerinde planlı bir şekilde noktalara dağıldılar ve aniden saldırıp zarar vermek için hükümet güçlerinin gelmesini bekleyerek mevzilendiler. Ayrıca hükümet güçlerine devrimin güçlü olduğunu ve ne zaman nerede olursa olsun onlara büyük darbeler indirebileceğini kanıtlamak istiyorlardı.

  Irak ordusu güçlerinin gelmesini üç saat boyunca bekledikten sonra, tam olarak sabah saat 9'de Baas güvenlik güçlerine ait içinde 8 casusun bulunduğu bir araç yoldan geçti. Peşmerge, uzaktan onları görünce hazırlandı ve silahlarının namlularını askeri araca yöneltti. Pusu yerine ulaşır ulaşmaz her taraftan üzerlerine ateş açtılar. Kalaşnikof, BKC ve RPG ile 16 dakika boyunca aralıksız bir çatışma sürdürdüler; hükümet güçlerine kendilerini koruma fırsatı bile vermediler, aksine o kısa sürede onları susturdular. O 8 casustan dördü öldü, diğer dördü ise esir alındı; ikisi yaralıydı, diğer ikisinin ise hiçbir şeyi yoktu, sağlamdı. Eylem kısa sürede sona erdi. Tamamı 7 Kalaşnikof ve bir RPG'den oluşan tüm silahlarına el konuldu. Çatışma bittikten, Peşmerge zafer kazandıktan ve hiçbir zarar görmeden hedefine ulaştıktan sonra, Peşmerge'nin o bölgede kalmasının bir anlamı yoktu; aksine alanı hızla terk etmeleri, esirleri ve ganimetleri yanlarına alarak özgürleştirilmiş bölgelere ulaşmaları gerekiyordu. Geri çekilme kararı aldılar ve bölgeyi terk ettiler.

Kaynaklar:

1- Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, Dördüncü Cilt, 1975-1990 Gulan Devrimi, İkinci Bölüm, Birinci Baskı, Roksana Matbaası, 2021.

2-Muhammed Murad, Xebata Çiya, Gulan Devrimi'nin (176-1989 yılları arası) Anıları ve Hikayeleri, Kürdistan Matbaası – Zaho, 2007.