Eylül Devrimi'nin çöküşünden sonra Baas rejimi, devrimin tekrar ortaya çıkmasını engellemek ve Peşmerge'nin faaliyetlerini sınırlandırmak için tüm imkan ve çabalarını seferber etti. Bunun için Kürdistan'a ordu yerleştirmek, kendi paralı askerleri olan Kürtleri silahlandırmak, Peşmerge'yi aramak ve daha birçok tutum sergilemek gibi çeşitli yollara başvurdu. Baas'ın bu hayalini toprağa gömmek amacıyla devrim liderliği ve Peşmerge güçleri, Gulan Devrimi döneminde kendisini daha çok gerilla savaşıyla ifade ediyordu. Peşmerge güçleri, farklı bölgelerde herhangi bir sebep ve amaçla Baas rejiminin askeri ve güvenlik üslerine ve karargahlarına yaklaşıyor, belirli bir süre içerisinde onlara saldırıyor, eylemlerini gerçekleştiriyor ve ardından bölgeyi terk ediyorlardı. Bu eylemlerle hükümetin askeri ve güvenlik kurumları bir süreliğine şaşkınlığa ve tedirginliğe sürükleniyordu.
Peşmerge'nin bir eyleminin hazırlanması ve yürütülmesi ile askeri üs ve karargahlara büyük darbeler indirilmesi için çoğu zaman önce bir Peşmerge grubu gizlice Baas rejiminin iktidarının derinliklerine inerek eylemin gerçekleştirileceği yeri tespit eder, ardından geri döner ve saldırı planını hazırlayarak eylemi gerçekleştirirlerdi. Rejberan Örgütü'nün Mayıs 1985 tarihinde İsmail Sêvo komutasında beş kişilik bir Peşmerge grubunu oluşturup, Serê Sinatê'deki Mçuliya bölgesinde bir Peşmerge eylemi gerçekleştirebilecekleri uygun bir yeri belirlemek için gitmeleri gibi. Çünkü Gulan Devrimi döneminde Peşmerge güçleri, kol, bölge ve örgüt gibi parti örgütlenmesi çerçevesinde düzenlenmişti. Bir gün ve bir gecenin geçmesinin ardından Peşmerge grubu geri döndü ve eylemi gerçekleştirme planının ilk adımı olarak Irak ordusunun askeri bölük karargahı olan Serê Sinatê'yi belirlediler.
Bilgilerin alınmasından hemen sonra söz konusu örgüt, Muhammed Murad komutasında Peşmergelerle toplandı, eylemi gerçekleştirme planını onlara bildirdi, ardından hazırlıklara başladılar ve hedef bölgeye doğru yola çıktılar. 12 saatlik gizli yolculuğun ardından, Baas rejiminin hiçbir askeri ve istihbarat kurumu fark etmeden Serê Sinatê'ye, Irak ordusuna ait bölük karargahının yakınına ulaştılar. Gecenin karanlığı yeryüzünü kapladığında Peşmerge'nin planladığı şeyi uygulamaya koyma zamanı başladı. Bu, eylemin ikinci planıydı; karakolun çevresine döşenmiş mayınları kaldırmakla görevli birkaç uzman Peşmerge'nin, Peşmergelerin askeri karakola zarar görmeden ulaşmalarını sağlayacak yolu açmak için mayınları kaldırıp etkisiz hale getirmesiydi. Bir saatten fazla süren çalışmanın ardından görevi başarıyla tamamlayıp komutanlarının ve yoldaşlarının yanına döndüler.
Eylemin üçüncü planı, Peşmerge gücünün, her grubun bir noktadan askeri karargaha saldıracağı birkaç gruba veya topluluğa ayrılmasıydı. Birinci grup, Muhammed Murad komutasındaki yedi Peşmerge'den oluşuyor ve doğu tarafından saldıracaktı. İkinci grup, İsmail Sêvo komutasındaki beş Peşmerge'den oluşuyor ve üst kısımdan saldıracaktı. Üçüncü grup ise Abdülkerim Ferhan ile birlikte alt kısım için belirlenen yedi Peşmerge'ydi; karakola yaklaşacak ve aynı anda saldırıyı başlatacaklardı. Her Peşmerge grubuna, üzerlerinde bulunan hafif silahlarının yanı sıra bir adet (RPG) ve beş mermi verildi. Saat 11:30 geçe kendileri için belirlenen yerlere ulaştılar.
Saldırının başlangıcı şu şekilde gerçekleşti; doğu kanadındaki Peşmergeler tarafından karakola ilk (RPG) mermisi atıldı ve bu mermi evin duvarının bir kısmını yıktı. Ardından her iki üst ve alt kanattan Peşmerge güçlerinin saldırısı başladı. Üç taraftan Peşmergeler karakola saldırdı; el bombaları ve ellerindeki silahlarla yarım saat süren şiddetli bir yakın çatışma yaşandı. Peşmergeler kısa sürede karakolu ele geçirmeyi ve bir grup askeri öldürmeyi başardılar. Buna karşılık Peşmergelerin kayıpları 10 yaralıdan ibaretti. Görevlerini yerine getirip eylemde başarıya ulaştıktan sonra çekilme kararı aldılar ve Heftanin'deki karargahlarına geri döndüler. Yaralıların tedavisi ve bakımı için Zaho Bölge Komitesi tarafından doktor ve ilaç sağlandı.
Bu eylemde Peşmergelerin ganimetleri; bir adet 82mm'lik top, başka bir 60mm'lik top ve her iki türden 20 sandık mermi, bir adet (BKC) makineli tüfek ve aynı türden 5 sandık mermi, 7 adet Kalaşnikof tipi küçük silah ile çok sayıda fişek, 4 adet (RPG) ve 15 mermi, bir adet Tarık tipi tabanca ve çok miktarda el bombası ile askeri teçhizatı ele geçirerek devrimin ganimeti haline getirdiler.
Kaynaklar:
1-Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, Dördüncü Cilt, 1975-1990 Gulan Devrimi, İkinci Bölüm, Birinci Baskı, Roksana Basımevi, 2021.
2-Muhammed Murad, Xebata Çiya, Gulan Devrimi'nin (1976-1989) yılları arasındaki anı ve hatıraları, Kürdistan Basımevi – Zaho, 2007.
3-Gazi Adil Gerdi, Barzani yolunun hizmetinde bir Peşmerge Heci Bêroxî İkinci Cilt, İkinci Baskı, Türkiye- 2021.