Eylül devriminin yenilgisinden sonra Baas rejimi, devrimin yeniden başlamasını önlemek ve Peşmerge faaliyetlerine son vermek için tüm askeri imkanlarını seferber etti. Bu amaçla orduyu Kürdistan'a yaymak, maaşlı Kürtleri ve hainleri silahlandırmak, Peşmergeleri aramak gibi birçok yöntem seçti. Baas rejiminin bu hayalini boşa çıkarmak için devrim liderliği ve Peşmerge güçleri, Gulan devrimi süresince fedai mücadeleye daha fazla katıldı. Peşmerge güçleri, herhangi bir nedenle Baas rejiminin askeri ve güvenlik karargahlarının bulunduğu bölgelere yakın yerlere giderek, belirli bir zaman diliminde saldırı düzenleyip faaliyetlerini yürütüyor ve ardından bölgeden ayrılıyordu; bu durum hükümetin askeri ve güvenlik aygıtlarında bir süre kafa karışıklığına ve huzursuzluğa yol açıyordu.
Çoğu zaman bir grup Peşmerge, operasyonun yerini belirlemek için gizlice Baas rejiminin mevzilerinin derinliklerine iner, ardından geri dönüp saldırıyı planlar ve operasyonu gerçekleştirirdi. Mayıs 1985'de yaşandığı gibi; Rencberan örgütü, İsmail Sifo gözetiminde beş kişilik bir Peşmerge ekibi kurdu ve Peşmerge eylemini gerçekleştirmek için uygun bir yer belirlemek üzere Ser Senatî'nin Meguliya bölgesine gönderdi. Çünkü Gulan devrimi döneminde Peşmerge güçleri, şube, yerel ve örgütsel düzeyde parti örgütlenmesi çerçevesinde düzenlenmişti. Bir gün ve bir gece geçtikten sonra Peşmerge ekibi geri döndü ve operasyon planının ilk adımı olarak Irak ordusunun Ser Senatî'deki karargahının yerini belirledi.
Bilgileri aldıktan sonra söz konusu örgüt, Muhammed Murad liderliğindeki Peşmergelerle bir araya geldi ve onları operasyon planı hakkında bilgilendirdi. Ardından hazırlıklara başladılar ve hedefe doğru yola çıktılar. Baas rejiminin hiçbir askeri ve istihbarat biriminin haberi olmadan gizlice yolu geçtikleri 12 saat içinde, Irak ordusunun bölük karargahının yakınındaki Ser Senatî'ye ulaştılar. Hava karardığında, Peşmergelerin planladıklarını uygulama vakti gelmişti. Operasyonun ikinci planı, mayın temizlemede usta olan bir grup Peşmergenin, karakol çevresindeki mayınları temizleyip etkisiz hale getirerek Peşmergelerin geçiş yolunu kolaylaştırmasıydı. Bir saatten fazla süren uğraşın ardından operasyonu başarıyla tamamladılar ve liderlerinin ile diğer Peşmerge yoldaşlarının yanına döndüler.
Operasyonun üçüncü planı, Peşmerge güçlerini birkaç grup veya ekibe bölmekti; her grup, tek bir noktadan bir askeri karargaha saldıracaktı. Muhammed Murad liderliğindeki yedi Peşmergeden oluşan birinci grup doğudan saldırı için, İsmail Sifo liderliğindeki beş Peşmergeden oluşan ikinci grup kuzey tarafından, Abdülkerim Ferhan ile birlikte yedi Peşmergeden oluşan üçüncü grup ise güney tarafından görevlendirildi. Karargaha yaklaşmaları ve aynı anda saldırıya başlamaları emredildi. Her Peşmerge grubuna hafif silahlarının yanı sıra birer RPG ve beşer mermi verildi. Belirlenen yerlere saat 11:30'te ulaştılar.
Saldırı, doğu kanadındaki Peşmergelerin karakola ilk RPG mermisini ateşlemesiyle başladı, bu da duvarın bir kısmının yıkılmasına yol açtı. Ardından Peşmerge güçleri üst ve alt kanatlardan bir saldırı başlattı. Peşmergeler karakola üç yönden saldırdı; el bombaları ve silahlarla yarım saat süren şiddetli bir çatışma yaşandı. Peşmergeler kısa sürede karakolu ele geçirmeyi ve birkaç askeri öldürmeyi başardı. Buna karşılık Peşmergelerin kayıpları 10 yaralıydı. Operasyonun başarısından sonra geri çekilip Heftanin'deki karargahlarına dönmeye karar verdiler. Yaralıların tedavisi ve bakımı için Duhok yerel komitesi tarafından doktorlar ve ilaçlar temin edildi.
Peşmergeler bu operasyonda 82 mm'lik bir top ile 60 mm'lik bir başka topu, yanlarında 20 sandık dolusu çeşitli mermi, bir tabanca, 5 sandık mühimmatlı bir BKC makineli tüfeği, 7 adet Kalaşnikof tüfek, çok miktarda mühimmat, dört adet RPG mermisi ve 15 adet başka mermi ele geçirdi. Ayrıca bir adet Tarık marka tabanca ile çok miktarda el bombası ve askeri teçhizata el konuldu.
Kaynaklar:1- Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, Dördüncü Cilt, 1975-1990 Gulan Devrimi, İkinci Bölüm, Birinci Baskı, (Roksana Matbaası- 2021).
2- Muhammed Murad, Xebata Çiya, Gulan Devrimi'nin (1976-1989) yılları arasındaki hatıraları ve yaşanmışlıkları, (Kürdistan Matbaası – Duhok- 2007).
3- Gazi Adil Gerdi, Barzani yolunda hizmet eden bir Peşmerge: Hacı Bêroxî, İkinci Cilt, (İkinci Baskı- Türkiye- 2021).