Seyid İsmail, 1917 yılında Erbil ilinin Mergesor ilçesine bağlı Barzan nahiyesinin İrvan köyünde doğmuştur. Sovyetler Birliği'ne gitmeden önce evliydi ve Halime Hamza adında bir eşi ile Meryem (1930 doğumlu), Sebiha (1932), Hayat (1944) ve Hasna (1946) adlarında dört kızı vardı. 1985 yılında İran İslam Cumhuriyeti'nin Batı Azerbaycan ilindeki Zive topluluğunda vefat etmiş ve orada toprağa verilmiştir.
Mücadele TarihiMayıs 1947 ayının 23'ünde General Mustafa Barzani ile birlikte Sovyetler Birliği'ne doğru yola çıkmış, Qutur halk savaşı ve Mako Köprüsü Savaşı'na katılmış, büyük zorluk ve yorgunluktan sonra, Haziran 1947 ayının 18'inde İran ile Sovyetler Birliği arasındaki sınırda bulunan Aras Nehri üzerinden Sovyetler tarafına geçmiştir.
Sovyetler Birliği'ne ulaştıktan sonra, Haziran 1947 ayının 19'inde tüm yoldaşlarıyla birlikte Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde, dikenli tellerle çevrili açık bir kampta kırk gün boyunca tutulmuşlar, bir grup asker tarafından gözetim altında tutulmuş ve yiyecek, giyim ve hareket serbestliği açısından savaş esiri muamelesi görmüşlerdir. Daha sonra Sovyet hükümetinin kararıyla Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Ağdam, Laçın, Ayolah ve Kelbecer bölgelerine dağıtılmışlardır. Aralık 1947 ayının 10'unda Bakü'nün Hazar Denizi kıyısındaki bir askeri kampa nakledilmişler ve aynı ayın 23'inde kendilerine askeri üniformalar verilmiş ve Azerbaycan Cumhuriyeti subaylarının gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim verilmiştir. Aynı zamanda, günde dört saat boyunca okuma yazma bilen bazı yoldaşları tarafından kendilerine Kürtçe öğrenme dersleri verilmiştir.
Cafer Bağırov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinden sonra, Ağustos 1948 ayının 29'sinde askeri kampın Azerbaycan Cumhuriyeti'nden Özbekistan'ın başkenti Taşkent yakınlarındaki Çırçık topluluğuna taşınmasına karar verilmiş ve orada askeri eğitime devam etmişlerdir.
Mart 1949 ayında yoldaşlarıyla birlikte gruplar ve takımlar halinde trenle Sovyetler Birliği'nin kollektif köylerine (kolhozlar) dağıtılmışlar ve tarlalarda (halkın devletten kiraladığı ve daha sonra devlete payını verdiği araziler) çalışmışlardır.
General Barzani tarafından Stalin'e gönderilen birçok mektuptan ve büyük çabalardan sonra, Barzani'nin yoldaşlarının yaşadığı zorlukları anlattığı bir mektup nihayet Stalin'e ulaşır. O da derhal Barzani'nin yoldaşlarının durumunu araştırmak için bir komite kurulması talimatını verir. Komitenin kararı hepsinin Vriviski şehrinde toplanması yönünde olur, bu nedenle kendisi Kasım 1951 ayında Sovyetler Birliği'ndeki Vriviski şehrine gitmiştir.
Irak'ta 1958 yılı Temmuz ayının 14 devriminden sonra ve General Mustafa Barzani'nin dönüşüyle birlikte, Şubat 1959 ayının 25'inde, üçüncü ve yedinci maddeler ve onuncu maddenin (a) bendi ile 11 numaralı maddenin uygulanması ve 1959 yılındaki 19 sayılı değiştirilmiş kanuna dayanılarak, kendisi ve yoldaşları genel af kapsamına alınmışlardır.
1958 yılında Abdülkerim Kasım başkanlığında Irak Cumhuriyeti kurulduğunda, kendisi Nisan 1959 ayının 16'ünde Grozya gemisiyle Basra limanı üzerinden Irak Cumhuriyeti'nin güneyinden Kürdistan'a geri dönmüştür.
1961 yılında Eylül Devrimi'ne katılmıştır. 1975 yılında Eylül Devrimi 'nin yenilgisinden sonra mülteci olarak İran Krallığı'na geçmiştir. 1976 yılında Gulan Devrimi'ne katılmış ve 'serpel' olmuştur. Barzani Enfal operasyonu sırasında, 1983 yılında Kuştepe kampında (Seyid Zerar) adındaki tek oğlu Enfal edilmiş ve kendisinden bir daha haber alınamamıştır.
Kaynaklar:-
Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi arşivi
- Hamid Gerdi, Puxtêy Mêjûname (Tarihçe Özeti), Birinci Baskı, (Erbil - Aras Basım ve Yayım Kurumu - Eğitim Bakanlığı Basımevi - 2004).
- Şehit Komutan Haso Mirhan Jajoki'nin anılarından, Barzani ile birlikte 62 gün, Barzanilerin Sovyetler Birliği'ne gidişi, Birinci Baskı (Erbil - Roşenbiri Basımevi - 1997)..
- Mesut Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi 1931-1958, (Duhok - Xebat Basımevi - 1998).
- Nass Qerar Lecnet el-Afv el-Am bered el-İtibar ila Şüheda Sevret Barzan, Rızgari Dergisi, Sayı 3،2, Matbaat el-Rabita, Bağdat, 1 Nisan 1959.