Şişar, Bitwate bölgesinde, Makok Dağı ve Serucave nahiyesi yakınında sarp, yüksek ve stratejik bir dağdır. Dağın sarp yapısı, üzerine yerleşen her askeri gücün bölgenin tamamını kontrol altına alması anlamına geliyordu çünkü Serucave-Balisani yoluna hâkim bir konumdaydı.
Irak ordusu, 1974 yılı Eylül ayı ortalarında Kiyořeş, Makok ve Hori dağlarında ilerleyemeyince, bölgeyi tamamen kontrol altına almak için Şişar Dağı'nı ele geçirmeyi planladı. Dağın ele geçirilmesiyle Peşmerge mevzilerine baskı kurmak ve Şişar ile Makok dağları arasındaki Peşmerge geçiş yolunu kapatmak gibi birçok hedef vurulacaktı. Bu durum, özellikle Bitwate ile Balisani arasındaki Peşmerge güçleri üzerindeki baskıyı artıracak ve Irak ordusunun topçularının daha uzun mesafeye atış yapabilmesine olanak tanıyacaktı.
Peşmerge Ordusu İkinci Komutanı Reşid Sindi, Sefin, Erbil Ovası ve Bitwate kuvvetlerine Balisani vadisindeki savunma hattını güçlendirmeleri ve Erbil Ovası kuvvetlerinin bir kısmının Pişder'deki Kava kuvvetleriyle koordineli ve iş birliği içinde çalışması emrini verdi. Irak ordusunun ikinci tümeni tüm teçhizatı ile Şişar Dağı'na saldırmaya hazırdı; bünyesinde bir tank taburu, 16 zırhlı birlikleri, hava kuvvetleri ve paralı askerler bulunuyordu. Peşmerge savunma hattındaki güçler ise, birinci bölük komutanı Muhammed Sabir, ikinci bölük komutanı Ömer Sultan ve üçüncü bölük komutanı Sadık Muhammed Emin'in komutasındaki Sefin güçlerinin üçüncü alayından oluşuyordu.
Irak ordusu, Peşmerge'nin direniş gücünü kırmak ve askerlerin dağlara kolayca tırmanabilmesini sağlamak amacıyla Peşmerge mevzilerine yönelik şiddetli bir bombardımanla saldırısını başlattı. Bombardıman durduktan sonra orduya bağlı piyade birlikleri Peşmerge mevzilerine saldırdı. Peşmerge güçleri teyakkuz halindeydi ve düzenli bir hazırlık planına sahipti; ordu birlikleri yaklaştığında onlara güçle karşı koydular, saldırılarını püskürttüler ve savaş meydanında çok sayıda ölü bıraktılar. Bu muharebede üç Peşmerge şehit düştü, bölgeye yönelik yoğun bombardıman nedeniyle de birçok kişi yaralandı.
Irak ordusu bu süre zarfında Peşmerge'yi bombalamaya devam etti ancak 1975 yılındaki devrim yenilgisine kadar dağı ele geçiremedi. Eylül ayı sonlarında Şişar'ı ele geçirmekte başarısız olunca ordu yönünü değiştirdi ve Raka vadisine bir dizi saldırı düzenledi. Revanduz cephesindeki Peşmerge güçlerinin üzerindeki yükü hafifletmek için Revanduz'daki Peşmerge güçlerinin bir kısmının Bitwate bölgesine kaydırılması ve çatışma eksenindeki Peşmerge güçleri üzerindeki baskının azaltılması gerekiyordu. Buna rağmen Sefin, Erbil Ovası, Bitwate ve Zozik dördüncü alayı onların ilerlemesini engelledi ve Irak ordusunun saldırısını püskürttü.
Kaynaklar:
1- Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, üçüncü cilt, ikinci bölüm, Eylül Devrimi 1961-1975, birinci baskı, (Erbil- 2004).
2- Sanger İbrahim Hoşnav, Eylül Devrimi Askeri Olayları 1970-1975, birinci baskı, (Erbil- 2022).
3- Hurşid Şere, Mücadele ve Kan, Peşmergelik Yılları Anıları, Hacı Haşim Matbaası, (üçüncü baskı- Erbil- 2015).
4- Seyid Kake, Bir Peşmergenin Anıları, Kültür Bakanlığı Matbaası, birinci baskı, (Erbil- 1997).