سلیم درباس معروف به (سعدو کورکی) در سال ١٩٣٧ در روستای کورکا در منطقه گولی در شهر زاخو از توابع استان دهوک به دنیا آمد، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول همسر و فرزندانش را رها کرد و از مرز بین جنوب و شمال کردستان عبور کرد و به سمت روستای آنبی در ارومیه و از آنجا به راژان و زیوه رفت، از آنجا به بندر عباس و بندر لنگه منتقل شد، اما همسر و فرزندانش به شهر ناصریه در جنوب عراق تبعید شدند، او در سال ١٩٩١ به جنوب کردستان بازگشت و در شهر زاخو ساکن شد، در سال ١٩٩٧ به بیماری سرطان مبتلا شد و برای درمان به کشورهای ترکیه، سوریه، اتریش و آلمان اعزام شد، در شهر زاخو در ٢٥ ماه مه سال ٢٠١٢ درگذشت.
و در سال ١٩٥٨ به صفوف حزب دموکرات کردستان در باتیفا پیوست و به عنوان مسئول سلول منصوب شد. در سال ١٩٦١ به صفوف نیروهای پیشمرگه انقلاب ایلول در نیروهای دهوک پیوست، در سال ١٩٦٢ مسئول اداره نیروها شد، بین سال‌های (١٩٦١- ١٩٦٣) در چندین دوره استفاده از سلاح شرکت کرد، و در سال ١٩٧٠ به عنوان فرمانده گروهان و گارد مرزی در دهوک منصوب شد، و در سال ١٩٧٤ پس از آنکه رژیم عراق جنگ علیه نیروهای پیشمرگه انقلاب ایلول را آغاز کرد، به نیروهای دهوک بازگشت و در نبردهای منطقه دهوک شرکت کرد.
در سال ١٩٧٦ به شهر کرج رفت و در سال ١٩٧٧ به جنوب کردستان بازگشت و از آنجا به شمال کردستان و بخش‌های جلی، اولودره و هیدریش رفت، آن منطقه مرکز نیروهای پیشمرگه متحرک حزب دموکرات کردستان بود و او به مبارزات خود با نیروهای ضربت دسته‌های متحرک ادامه داد.
در سال ١٩٧٩ به عنوان عضو کنگره در نهمین کنگره حزب دموکرات کردستان شرکت کرد و مسعود بارزانی رئیس حزب یک قبضه کلاشینکف به او هدیه داد، پس از پایان کنگره به کوماته که مقر شاخه اول بود بازگشت، در سال ١٩٨٠ به عنوان مسئول نگهبانان کمیته محلی زاخو منصوب شد و در سال ١٩٨١ مسئولیت نایب مسئول سازمان زاخو را بر عهده گرفت و در سال ١٩٨٣ به عنوان رئیس سازمان سنجار در زاخو منصوب شد و در سال ١٩٨٧ عضو کمیته محلی و مسئول بخش نظامی در کمیته محلی زاخو بود.
در سال ١٩٨٨، پس از عملیات بدنام انفال و حمله شیمیایی به بادینان توسط رژیم بعثی، سعدو کورکی به شمال کردستان منتقل شد و از آنجا به اردوگاه پناهندگان در آمد منتقل شد و در آنجا وظایف کمیته پناهندگان را بر عهده گرفت.
در سال ١٩٩١ پس از بازگشت به شهر زاخو، مسئولیت کمیته محلی درکار در زاخو را بر عهده گرفت، در سال ١٩٩٢ به عنوان نایب فرمانده ارتش سوم دهوک منصوب شد، در سال ١٩٩٤ به عنوان فرمانده گردان ششم در ارتش اول زاخو منصوب شد و در سال ١٩٩٥ پست فرماندهی نیروهای ١٧ ارتش اول زاخو را بر عهده گرفت.
سعدو کورکی در طول مبارزات خود در صفوف پیشمرگه در چندین نبرد شرکت کرد، از جمله نبرد مقر جاسان در روستای بدرک در منطقه جمبور در موصل در سال ١٩٦٢، نبرد بنی دریک در منطقه دوسکی، نبرد دهوک، نبرد وادی زاویت، و در سال ١٩٦٣ در نبرد کوه متین، و نبرد کوه بیرز و بیتاس، و در سال ١٩٨٢ در نبرد منطقه زمبیل فروش در منطقه باتوفا، و در سال ١٩٨٤ در نبرد منطقه زاخو، و در ١٩٨٧ در نبرد کانی ماسی، در سال ١٩٩٤ در نبرد شقلاوه، و در سال ١٩٩٥ در روستای بابیر که در آنجا مجروح شد.
نشان بارزانی توسط رئیس مسعود بارزانی در روز ١٦ اوت ١٩٩٦ در جریان جشن طلایی حزب دموکرات کردستان به او اعطا شد.
منبع:١- آرشیو هیئت دایره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.