در سال ١٩٦٦ به تشکیلات مخفی حزب دموکرات کردستان می‌پیوندد، در سال ١٩٧٠ پس از تأسیس نیروی حمرین که شهید عبدالرحیم جسیم فرمانده نیرو بود و او به رتبه سرپل (فرمانده دسته) می‌رسد، در سال ١٩٧٢ رتبه‌اش در میان نیروی پیشمرگه به سرلق (فرمانده گروهان) ارتقا می‌یابد.
پس از شکست انقلاب ایلول (١٩٦١- ١٩٧٥) با خانواده به کشور ایران آواره شد، اما دولت ایران او را به دولت عراق تحویل داد و به جنوب عراق تبعید شد، پس از مدتی به اردوگاه کانی قرژاله در استان اربیل منتقل شدند و او به همراه چند نفر دیگر شروع به سازماندهی حزبی کردند، اما پس از مدتی لو می‌رود و حکم اعدام برای محمود گاوان و برادرش صادر می‌شود و ناچار آن مجتمع را ترک می‌کند و به صفوف پیشمرگه‌های انقلاب گولان پیوست و در مقر دفتر سیاسی در راژان به مسئول حفاظت و انتقال دستگاه‌های رادیوی صدای کردستان عراق گمارده شد.
در سال ١٩٨١ در شهر اشنویه مجروح می‌شود، این در حالی بود که دشمن تلاش کرده بود به مزار ملا مصطفی بارزانی بی‌احترامی کند.
برخی از جنگ‌هایی که در آن‌ها شرکت داشته عبارتند از:در سال ١٩٧٤ نبرد سری آکری، نبرد بجیل.
در سال ١٩٧٨ نبرد منطقه گزرش، نبرد گلی رشاوا، در سال ١٩٧٩ نبرد گلی زاویت.
در سال ١٩٨٠ نبرد خانقین، نبرد قورتو، نبرد حاجی عمران.
در سال ١٩٨٢ نبرد شرمن و روستای کانی.
در سال ١٩٨٧ نبرد آزادسازی شهرستان مرگه سور از ارتش عراق.
در سال ١٩٩١ در قیام کردستان عراق شرکت کرده است.
در سال ١٩٩٢ به همراه ملازم بابکر زیباری و شهید عبدالله قادو در نبرد کلک علیه ارتش عراق شرکت داشته، در ١٠ اکتبر همان سال در نبرد دفاع از قدرت و بقای اقلیم کردستان به همراه شبه‌نظامیان پ‌ک‌ک در منطقه بیگوا از توابع شهرستان زاخو شرکت داشته است.
از سال ١٩٩٤ تا ١٩٩٦ در جنگ داخلی شرکت داشته است.
در سال ١٩٩٧ در نبرد کپکی حمد آغا مجروح و اسیر شد و پس از یک سال آزاد شد.
در سال ١٩٩٨ به عنوان مسئول تحرکات نظامی (حرکات) در نیروی رزگاری از ارتش ١٧ لشکر کردستان منصوب شد، در سال ٢٠٠٤ به عنوان عضو دستگاه ایلول در آکری منصوب شد.
٤ نوامبر سال ٢٠٢٢ در کنگره چهاردهم حزب دموکرات کردستان به پاس آن خدمت و مبارزه‌ای که برای کرد و کردستان انجام داده بود، از سوی رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی نامیر به وی اعطا شد.
منبع:١- آرشیو هیئت دایره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.