مصطفی حسین محمد باپیر، معروف به (مصطفی آمیدی و مدیر)، در سال ١٩٣٩ در شهرستان آمیدی استان دهوک متولد شده است، در سال ١٩٦١ به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوسته و پیشمرگه شده است، در همان سال در جنگ گلی زاویته در منطقه دهوک و دشت دوبان در منطقه زاخو شرکت کرده است، در همان زمان کار با مورس را آموخته و مسئول بی‌سیم شده است. پس از تشکیل نیروی بادینان، مصطفی آمیدی مسئولیت نظارت بر دستگاه‌های بی‌سیم آن نیرو و لشکر بادینان به او سپرده شد و همراه با اسعد خوشه‌وی بوده، تا سال ١٩٧٥ به مسئولیت خود ادامه داده است.

سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول به شرق کردستان می‌رود و در اردوگاه زیوه ساکن می‌شود، پیش از برچیده شدن آن اردوگاه (مجتمع) توسط حکومت ایران، مصطفی آمیدی به شهر سمنان منتقل می‌شود، در سال ١٩٧٩ پس از سرنگونی رژیم شاهنشاهی ایران و روی کار آمدن رژیم جمهوری اسلامی، به شهر ارومیه بازگشته و خانواده‌اش را در آنجا ساکن کرده است، خودش به اردوگاه زیوه رفته و وظیفه ارتباطات دفتر سیاسی با شاخه‌ها و نیروهای پیشمرگه را از طریق دستگاه بی‌سیم مدیریت کرده است، سه دوره آموزشی برای کادرهای بخش بی‌سیم برگزار کرده و تعدادی کادر را آموزش استفاده از دستگاه بی‌سیم و کار با مورس داده است.

سال ١٩٩١ پس از قیام جنوب کردستان، همراه با دفتر رئیس مسعود بارزانی به پیرمام بازگشته و در آنجا به مبارزات خود ادامه داده است، در همان سال توسط دفتر سیاسی به عنوان عضو کمیته مدیریت امور ارتباطات بی‌سیم انتخاب شده است.

در ١٦ اوت ١٩٩٦ در جشن طلایی حزب دموکرات کردستان، به دلیل خدماتی که ارائه داده است، توسط رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی به او اهدا شده است.

مصطفی آمیدی در ٣ آوریل ٢٠٢٣ در سن ٨٤ سالگی درگذشته است.

منبع:

١-آرشیو هیئت دائره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.