ابراهیم شیخو مفردی، در سال ١٩٠٠ در روستای لیره از توابع ناحیه شیروان مَزن در شهرستان مێرگه‌سور در استان اربیل به دنیا آمد. پیش از رفتن به اتحاد جماهیر شوروی، متأهل بود و نام همسرش گیابند عزیز بوده و سه پسر و دو دختر به نامهای سوسن ابراهیم متولد (١٩٢٤)، علی ابراهیم متولد (١٩٣٢)، حسن ابراهیم متولد (١٩٣٥)، سعید ابراهیم متولد ١٩٤٧ داشتند. در سال ١٩٨٤ در روستای بریفکا از توابع استان دهوک درگذشت.
کارنامه مبارزاتیدر ٢٣ مه ١٩٤٧ یاور ژنرال مصطفی بارزانی بوده و به سوی اتحاد جماهیر شوروی رفته و در جنگ گلی قتور و جنگ پل ماکو شرکت کرده و پس از سختی‌ها و تلاش‌های بسیار، در ١٨ ژوئن ١٩٤٧ از رود ارس که در مرز ایران و اتحاد جماهیر شوروی قرار دارد، به سوی شوروی عبور کرد.
پس از رسیدن به اتحاد جماهیر شوروی، در ١٩ ژوئن ١٩٤٧ به همراه تمام همراهانش در شهر نخجوان جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در یک مجتمع روباز که با سیم خاردار محصور شده بود، جای داده شدند و توسط گروهی از سربازان نگهبانی می‌شدند و از نظر غذا، پوشاک و تردد مانند اسیران جنگی با آن‌ها رفتار شد. سپس با تصمیم دولت شوروی به مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر در جمهوری آذربایجان تقسیم شدند. در ١٠ دسامبر ١٩٤٧ به اردوگاهی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شدند و در ٢٣ همان ماه به آن‌ها لباس نظامی داده شد و به سرپرستی افسران جمهوری آذربایجان روزانه هشت ساعت آموزش نظامی دیدند. در عین حال، روزانه به مدت چهار ساعت توسط برخی از همراهانشان که سواد داشتند، به آن‌ها درس زبان کردی داده می‌شد.
پس از بدرفتاری جعفر باقروف با همراهان، تصمیم گرفته شد که اردوگاه نظامی در ٢٩ اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع چرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل شود و در آنجا نیز به آموزش‌های نظامی ادامه دادند.
در مارس ١٩٤٩ به همراه همراهانش به صورت دسته‌بندی شده با قطار در میان روستاهای اشتراکی (کلخوز) اتحاد جماهیر شوروی توزیع شدند و در مزرعه‌های کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس سهم دولت را می‌پرداختند) کار می‌کردند.
پس از تلاش‌های بسیار و ارسال نامه‌های متعدد از سوی ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامهای به دست استالین رسید که در آن بارزانی از دردهای همراهان خود می‌گوید و او بی‌درنگ تصمیم به تشکیل کمیته‌ای برای بررسی وضعیت همراهان بارزانی می‌گیرد و سرانجام تصمیم کمیته بر این می‌شود که همه آن‌ها در شهر وریویسکی گرد هم آیند، بنابراین نامبرده در ماه نوامبر ١٩٥١ به شهر وریویسکی در شوروی می‌رود.
پس از انقلاب ١٤ ژوئیه ١٩٥٨ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ٢٥ فوریه ١٩٥٩ و بر اساس هر دو ماده سوم و هفتم و بند (الف) ماده دهم و کاربست ماده (١١) با تکیه بر قانون اصلاح‌شده شماره ١٩ سال ١٩٥٩، او و همراهانش مشمول عفو عمومی شدند.
در سال ١٩٥٨ جمهوری عراق به ریاست جمهوری عبدالکریم قاسم تأسیس شد، نامبرده در ١٦ آوریل ١٩٥٩ به همراه همراهانش با کشتی گروزیا از راه بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشتند.
در سال ١٩٦١ در انقلاب ایلول شرکت کرد و سرلق بود. در سال ١٩٨٤ در روستای بریفکا از توابع استان دهوک درگذشت.
منابع:-
آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.
- از یادداشت فرمانده شهید حه‌سو میرخان ژاژوکی، ٦٢ روز با بارزانی، رفتن بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول (اربیل - چاپخانه روشنبیری - ١٩٩٧).
- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد ١٩٣١-١٩٥٨، (دهوک - چاپخانه خه‌بات - ١٩٩٨).
- آرشیو هیئت دانشنامه، فرم ابراهیم شیخو مفردی حسن، در تاریخ ١ نوامبر ٢٠١٨ - پیرمام
- متن تصمیم کمیته عفو عمومی برای اعاده حیثیت شهیدان انقلاب بارزان، مجله رزگاری، شماره ٣،٢، چاپخانه الرابطه، بغداد، ١ آوریل ١٩٥٩.