بابکر محمود حویز در سال ١٩٢٧ در منطقه پشدَر متولد شد، تا مقطع ابتدایی تحصیل کرد، متأهل بود، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول، به ایران پناهنده شد، در سال ١٩٧٦ به کردستان بازگشت، در سال ١٩٨٨ دوباره به ایران پناهنده شد و در سال ١٩٩٢ به کردستان بازگشت، در سال ١٩٩٣ در پایتخت بریتانیا، لندن، درگذشت.
او در سال ١٩٦١ به صفوف نیروهای پیشمرگه ایلول پیوست و عضو کمیته تشکیلات سنگسر- بخش نظامی شد، در سال ١٩٦٣ به درجه فرمانده گردان در نیروی کاوه دست یافت، از سال ١٩٦٧ تا سال ١٩٧٠ معاون فرمانده نیروی کاوه در قلعه‌دیزه بود و از سال ١٩٧٠ تا سال ١٩٧٤ در دفتر نظامی خدمت کرد، در همان سال تا زمان شکست انقلاب ایلول بر جبهه نبردهای کوه زوزک نظارت داشت و در سال ١٩٨٥ مسئول نیروی ویژه‌ای وابسته به رئیس مسعود بارزانی شد و در سال ١٩٩١ نماینده رئیس مسعود بارزانی در پشدَر و بیتوین بود.
او در چندین نبرد و حماسه‌های قهرمانانه شرکت کرد، از جمله در سال ١٩٦٨ که فرماندهی نیروهای پیشمرگه وابسته به نیروی کاوه را برای اجرای عملیات نظامی بر عهده گرفت، که شامل حمله به مقر یک تیپ ارتش عراق در منطقه کیورش در منطقه سنگسر بود. غنایم نیروهای پیشمرگه در این نبرد شامل چندین سلاح سبک و سنگین، علاوه بر انهدام پنج خودروی جیپ فرماندهی و چهار خودروی نظامی از نوع زیل بود.
منبع:آرشیو هیئت موسوعه (دانشنامه) حزب دموکرات