در ٨ اوت ١٩٦٢، نیروهای پیشمرگه حرکت خود را به سمت منطقه خوشناوتی به رهبری فرماندهان نظامی مصطفی نیرویی، تلی آقا، علی شعبان، حاجی پیروخی، محمود کاوانی، خورشید شیره و سرهنگ عزیز اکریی آغاز کردند. این تحرکات تحت نظارت مستقیم بارزانی انجام شد که مقر خود را در روستای ختی در دره بالیسان برپا کرده بود. واضح است که دره بالیسان در این مدت تحت کنترل نیروهای پیشمرگه بود. در ١٠ اوت، بارزانی به فرماندهان پیشمرگه دستور داد تا برای کنترل منطقه به دره هیران، به ویژه روستای سپینداره در شمال بخش هیران در دامنه‌های کوه هوری و تمام نقاطی که مزدوران وابسته به صابر آقا در آن مستقر بودند، حمله کنند.
بارزانی به محمود کاوانی مأموریت داد تا نیروهای دیگری را در کنار نیروهای خود که با منطقه آشنایی نداشتند، هدایت کند؛ زیرا او از اهالی منطقه بود و به تمام تضاریس و جغرافیای منطقه تسلط داشت. در ساعت چهار صبح روز ١١ اوت ١٩٦٢، نیروهای پیشمرگه به پایگاه‌های روستای سپینداره حمله کردند. در عرض یک ساعت درگیری، بیشتر مزدوران مواضع دفاعی خود را از دست داده و تسلیم نیروهای پیشمرگه شدند. تنها دو نقطه در بلندی‌های راه‌های آقوبان و هيران باقی مانده بود که مقاومت در آنها همچنان ادامه داشت. پس از مدت کوتاهی، پایگاه تپه‌ای مشرف به جاده آقوبان نیز تسلیم شد.
نیرویی از پیشمرگه‌ها به دستور سرهنگ عزیز اکریی در جاده هیران – سپیندره کمین کردند تا از آمدن نیروهای کمکی مزدوران برای نجات پایگاه‌های مورد حمله پیشمرگه‌ها جلوگیری کنند. پس از مدتی، گروهی از مزدوران به همراه آقا کوره پسرعموی صابر آقا با پیشمرگه‌ها درگیر شدند که منجر به کشته شدن وی و چهار تن دیگر شد.
پس از اینکه نیروهای پیشمرگه فشار زیادی بر پایگاه‌های تحت محاصره وارد کردند، آنها در عرض نیم ساعت پرچم سفید را بالا برده و تسلیم نیروهای پیشمرگه شدند. بدین ترتیب روستای سپینداره به طور کامل به دست نیروهای پیشمرگه افتاد. صابر آقا و مردانش دیگر قادر به دفاع از خود نبودند، مواضع خود را رها کرده و پا به فرار گذاشتند. آنها فرار کردند و ١٨ جسد و ٦ زخمی از خود بر جای گذاشتند. در آن نبرد و تصرف روستای سپینداره، سه تن از نیروهای پیشمرگه به شهادت رسیدند.
پس از تصرف روستای سپینداره، تصمیم گرفته شد به روستای آقوبان و بخش هیران، جایی که نیروی بزرگی از مزدوران و پلیس مستقر بودند، حمله شود. در ابتدا نیرویی از پیشمرگه‌ها مأمور کنترل منطقه آقوبان، واقع در میان هیران و شقلاوه شد تا جاده اصلی را قطع کرده و مانع از رسیدن هرگونه کمک دولتی از شقلاوه به نیروهایشان در هیران شود. در این میان بارزانی شخصاً و از نزدیک نظاره‌گر این حمله بود.
نیروی مأمور به تصرف آقوبان حرکت خود را آغاز کرد و به نقاط مشخص شده حمله نمود، اما هنگامی که به منطقه تعیین شده رسید، تمام مزدوران حکومت عراق از روستا فرار کرده بودند. نیروهای پیشمرگه کنترل آقوبان علیا و سفلی و آقوبان مشرف به جاده اصلی شقلاوه-هیران را به دست گرفتند، منطقه را محاصره کرده و مقر خود را در روستای آقوبان برپا کردند.
پس از تسلط پیشمرگه‌ها بر جاده اصلی میان هیران و شقلاوه، حمله به بخش هیران با نظارت مستقیم بارزانی رهبر انقلاب آغاز شد. نیروهای پیشمرگه قلعه (قشله) هیران و نازنین را چندین روز محاصره کردند، جایی که پلیس به آن پناه برده بود و تسلیم پیشمرگه‌ها نمی‌شد. رهبری انقلاب می‌خواست که این طرح تا حد امکان بدون خونریزی پایان یابد. از سوی دیگر، تلاش‌های میانجی‌گرانه شخصیت‌ها و بزرگان این بخش منجر به تسلیم شدن پلیس به نیروهای پیشمرگه بدون درگیری، همراه با تمام سلاح‌ها، مهمات و دارایی‌هایشان شد. بنا به درخواست این شخصیت‌ها و بزرگان، تمامی پرسنل پلیس، افسران و درجه‌داران به دستور رهبری انقلاب آزاد شدند و به آغوش خانواده‌های خود بازگشتند که اکثر آنها از ساکنان منطقه بودند.
سپس بارزانی مقر خود را به هیران منتقل کرد و دیگر نیروهای پیشمرگه در روستاهای دره خوشناوتی مانند آقوبان، سپیندره، کورتیان و برکه مستقر شدند. با پیروزی نیروهای پیشمرگه در این حماسه، کوه هوری تا دامنه‌های کوه سفین در مسیر جاده هیران به شقلاوه که دره هیران نامیده می‌شود، به طور کامل به دست نیروهای پیشمرگه افتاد و مواضعی را علیه حکومت عراق اتخاذ کردند.
پس از از دست رفتن مناطق وسیعی در منطقه خوشناوتی، حکومت عراق چاره‌ای جز بمباران شدید منطقه با توپخانه، خمپاره و هواپیماهای جنگی در شقلاوه و قله کوه سفین نداشت. بر اثر این بمباران‌ها در ١٥ اوت ١٩٦٢، محمود کاوانی فرمانده پیشمرگه و سه تن دیگر از پیشمرگه‌ها به شهادت رسیدند.
منابع:١- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد سوم، بخش اول، انقلاب ایلول ١٩٦١-١٩٧٥، چاپ اول، ٢٠٠٤.
٢- حاجی میرخان دولمه‌ری، جستجو برای عدالت، جلد اول، چاپ دوم، ٢٠٢١.
٣- خورشید شیره، مبارزه و خون، خاطرات سال‌های مبارزه پیشمرگه، چاپ سوم، (اربیل- ٢٠١٥).
٤- غازی عادل گردی، پیشمرگه‌ای در خدمت راه بارزانی حاجی بیروخی، جلد اول، چاپ دوم، (ترکیه- ٢٠٢١).
٥- شوکت ملا اسماعیل حسن، روزهایی از تاریخ انقلاب ایلول، چاپ اول، (اربیل- ٢٠٠٧).
٦- اری کریم، چند صفحه زنده از انقلاب ایلول، (چاپخانه خبات- دهوک- ١٩٩٩).