رستم عبدالمحمد احمد در 1941 در روستای بالیسو از توابع منطقه بامو در استان حلبچه به دنیا آمد. وی در روستای زرین ساکن بود و کارمند شهرداری زرین بود. سپس، پس از فروپاشی انقلاب «ایلول»، به ایران گریخت و در کامیاران اقامت گزید. پس از آن در 1979 بازگشت و در روستای بالیسو ساکن شد. همچنین، او با بهیه صالح ازدواج کرد و صاحب چهار پسر و شش دختر به نام‌های احمد، محمود، عطا، محمد، بگارد، بکال، بهرا، بناز، نیاز و بریوان بود.
در 1968، او در شاخه چهارم از گردان ششم حزب دموکرات کردستان (PDK) پیشمرگه شد. در آن زمان قادر حماسالح تاگوزی مسئول شاخه (شاخه چهارم) بود. علاوه بر این، او در چندین نبرد در طول انقلاب «ایلول» شرکت کرد که شامل نبردهای دربندیخان، سارتیز، حاجی عمران، خانقین و حلبچه می‌شود.
در 1991، او به نیروهای سیروان حزب دموکرات کردستان (PDK) پیوست و فرمانده آن در آن زمان جلال لاورانی بود. علاوه بر این، او در آزادسازی بسیاری از مکان‌ها مانند حلبچه، اربت، دربندیخان، کلار، کرکوک، کوله‌جو و خانقین شرکت داشت.
در 1991، آن‌ها در روستای شیخ باوه در منطقه خانقین توسط نیروهای مجاهدین «خلق» کمین خوردند و رستم عبدالمحمد احمد و چندین تن از همرزمانش به شهادت رسیدند.