صبریه اسعد رسقو اسماعیل معروف به صبریه هکاری، در سال ١٩٤٨ در استان دهوک به دنیا آمد. در سال ١٩٦١ با تشویق همسرش شعبان برواری که در سد دربندیخان کار میکرد و عضو حزب دموکرات کردستان بود، او به حزب پیوست. پس از آغاز انقلاب ایلول، صبریه هکاری به دهوک بازگشت و در یک سازمان مخفی وابسته به شاخه یک فعالیت کرد. در سال ١٩٧٤ به همراه همسرش به سولاو رفت. در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول به دهوک بازگشتند و در سازمان شفق کار کرد که مصطفی مزوری مسئول آن بود. در سال ١٩٧٦ به انقلاب گولان و جوهر نامق سالم پیوست.
در ماه ژوئن ١٩٧٧، همسرش (شعبان برواری) و به همراه بخش بزرگی از اعضای سازمان‌های مخفی حزب دستگیر شدند و روز ٢١ سپتامبر ١٩٧٧ به همراه سه عضو دیگر حزب در شاخه یک دهوک به نام‌های محمود غلبشی، ملازم عبدالقادر و عابد عبدالله در زندان موصل توسط رژیم بعث تیرباران شدند، اما صبریه هکاری مبارزه خود را در صفوف حزب ادامه داد و به کار حزبی و تشکیلات مخفی ادامه داد و شعر می‌سرود که در روزنامه خبات منتشر می‌شد و دارو جمع‌آوری میکرد و برای پیشمرگه‌ها می‌فرستاد و بیانیه‌های حزب را در دهوک پخش میکرد، به همین دلیل کمیته منطقه آمیدی با نامه رسمی از نامبرده تشکر کرد.
در سال ١٩٩١ در قیام مردمی شهر دهوک شرکت کرد. صبریه هکاری به عنوان عضو تشکیلات در شهر دهوک منصوب شد و در عین حال عضو اتحادیه زنان کردستان شاخه دهوک بود. در سال ١٩٩٥ به دلیل وضعیت نامناسب سلامتی‌اش کردستان را ترک کرد و در کشور سوئد ساکن شد. در انجمن فرهنگی شهر یونشوپینگ عضو بود. در ٤ مه ٢٠٠٥ در کنگره بیستم فدراسیون انجمن‌های کردستانی شرکت کرد و در آن کنگره به عنوان عضو کمیته عمومی فدراسیون انتخاب شد و به مدت دو سال عضو کمیته عمومی بود. در عین حال عضو هیئت تحریریه مجله پیام در انجمن فرهنگی یونشوپینگ بود و با اتحادیه زنان کردستان همکاری میکرد.
صبریه هکاری در سال ٢٠٠٦ به کردستان بازگشت و به عضویت هیئت اجرایی شاخه ١ حزب در دهوک درآمد. یک کتاب شعر برای کودکان و همچنین کتابی با عنوان (شناخت زن کرد) منتشر کرد. در کنگره سیزدهم حزب در سال ٢٠١٠ به دلیل خدماتی که به کرد و کردستان و راه بارزانی تقدیم کرده بود، از سوی پرزیدنت بارزانی مدال بارزانی به وی اهدا شد.
منبع:١-آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.