پس از فروپاشی جمهوری، نیروهای بارزانی در حین عقبنشینی به قلمرو عراق، وارد فاز جدیدی از نبرد علیه ارتش ایران و قبایل حامی دولت شدند. چندین مورد از این نبردها ضربات ویرانگری به ارتش ایران و حامیان آن‌ها وارد کرد. یکی از رویارویی‌های مهم میان نیروهای بارزانی و ارتش ایران، نبرد صوفیان بود. به دنبال پیروزی در نبرد نالوس، بارزانی‌ها مطلع شدند که واحدهای ارتش ایران در روستای صوفیان، واقع در 10 کیلومتری جنوب نالوس مستقر شده‌اند. این امر باعث شد که بارزانی‌ها آن منطقه را هدف قرار دهند. در ساعت 7:00 صبح روز 17 مارس 1947، نیروهای بارزانی حمله‌ای را به نیروهای ایرانی در صوفیان آغاز کردند؛ روستایی که پیش‌تر تحت کنترل قبایل مامش و منگور بود که از آنجا گریخته بودند. پس از 12 ساعت درگیری شدید، بارزانی‌ها با استفاده از توپخانه و سلاح‌های سنگین برای غلبه بر نیروهای ایرانی، موفق به تصرف ارتفاعات منطقه شدند. با وجود این پیروزی، هشت تن از مبارزان بارزانی کشته و 12 تن دیگر زخمی شدند. در طرف ایرانی، افسری به نام رضا قره‌باغ و یک سرباز کشته شدند، در حالی که 11 نفر دیگر توسط بارزانی‌ها به گروگان گرفته شدند.
در واکنش به شکست در صوفیان، ارتش ایران ضدحمله‌ای را با اعزام سواره‌نظام لرستان، دو واحد توپخانه و جت‌های جنگنده آغاز کرد. با این حال، حمله در شرایط آب و هوایی نامساعد رخ داد که اثربخشی نیروهای ایرانی را محدود کرد. بارزانی‌ها در نهایت مجبور به عقبنشینی شدند. با وجود این، ما باید ادعاهای پیانی، روزنامه‌نگار مزدور ایرانی را که تلاش داشت با تصویرسازی شکست بارزانی‌ها در نبرد صوفیان پروپاگاندا پخش کند، رد کنیم. پیانی، روزنامه‌نگاری که توسط مقامات ایرانی اجازه پوشش رویدادها را داشت، به‌طور مکرر نیروهای ایرانی را پیروز و بارزانی‌ها را شکست‌خورده جلوه می‌داد. تصویر او از نبرد صوفیان نمونه آشکاری از این سوگیری است. اگرچه پیانی گزارش داد که 16 پیشمرگه بارزانی کشته و 20 تن زخمی شده‌اند، اما نتیجه نبرد را به شکلی نادرست توصیف کرد. در واقع، پیروزی بارزانی‌ها را می‌توان به شرایط جوی دشوار نسبت داد که مانع از بسیج مؤثر ارتش ایران شد. این هوای نامساعد عامل تعیین‌کننده‌ای در موفقیت بارزانی‌ها بود.
علاوه بر این، ادعاهای پیانی درباره استفاده ارتش ایران از پشتیبانی هوایی نیز به همان اندازه گمراه‌کننده است. هواپیماهای در دسترس نیروی هوایی ایران در آن زمان به اندازه کافی پیشرفته نبودند که بتوانند در هوای بد پرواز کنند و اهداف خود را در چنین زمین‌های ناهمواری به دقت هدف قرار دهند. هیچ منبع معتبر ایرانی دیگری، از جمله اسناد خود ارتش ایران در دوران پهلوی، روایت پیانی را تأیید نمی‌کند. در حقیقت، کتاب «پنجاه سال ارتش شاهنشاهی ایران» هیچ اشاره‌ای به پشتیبانی هوایی در طول نبرد صوفیان نکرده و شکست نیروهای ستوان قره‌باغ را به شرایط آب و هوایی دشوار نسبت می‌دهد. بنابراین، گزارش‌های پیانی عمدتاً تلاشی برای بازنویسی تاریخ به نفع ارتش ایران تلقی می‌شوند، در حالی که واقعیت تاب‌آوری و برتری تاکتیکی بارزانی‌ها در شرایط دشوار همچنان روشن است.
منبع:آرشیو دانشنامه 1.kdp.