دولت عراق به طور مستمر در عملیات‌های نظامی برای تحمیل سلطه خود بر تمامی شهرها، شهرک‌ها و روستاها در کردستان مشارکت می‌کرد، به‌ویژه در مناطقی که شایعاتی مبنی بر حضور نیروهای پیشمرگه در آنها وجود داشت. نظام بعث دلیل عقب‌نشینی یکی از بزرگترین انقلاب‌های کردی در سال‌های اخیر با طرحی بین‌المللی در ششم مارس سال ١٩٧٥ بود و تصور می‌کرد که می‌تواند از قیام دوباره انقلاب جلوگیری کند. حکومت بعث نیروهایی تشکیل می‌داد، عملیات‌هایی را سازماندهی می‌کرد و لشکرکشی‌های نظامی علیه نیروها و سازمان‌های پیشمرگه که در هر گوشه‌ای از مناطق مختلف ظاهر می‌شدند، انجام می‌داد تا آنها را از بین ببرد.
یکی از عملیات‌های نظامی که ارتش عراق با حمایت مزدورها (جاش‌ها) برای سرکوب صدای انقلاب انجام داد، حمله به منطقه مانگیش در شمال دهوک بود. این یک حمله گسترده در محدوده کمیته محلی دهوک حزب دموکرات کردستان در اوت ١٩٨٤ به منظور پایان دادن به حضور نیروهای پیشمرگه و دور کردن آنها از منطقه بود، اما نیروهای پیشمرگه با قدرت بسیار به مقابله با این حمله پرداختند و از پیشروی نیروهای بزرگ دولتی جلوگیری کردند.
پس از یک نبرد سنگین، نیروهای پیشمرگه خسارات سنگینی به صفوف ارتش و مزدوران وارد کردند که منجر به کشته و زخمی شدن شمار زیادی از جنگجویان و اسارت تعدادی از آنها شد. در نبردی که میان روستاهای گلناسکی و آلندکی درگرفت، بسیاری از مزدوران کشته شدند که در میان کشته‌شدگان، عبدالله زیباری برادر لطیف زیباری نیز بود.
به نظر می‌رسد چنین عملیات‌های نظامی که دولت عراق علیه مناطقی که فعالیت‌های انقلابی در آنها جریان داشت انجام می‌داد، نتیجه پژواک و تداوم مبارزه و انقلاب در آنها بود. از سوی دیگر، دولت نتوانست به هدفی که دهه‌ها در طول نظام‌های پی‌درپی تا زمان رسیدن بعث به قدرت برای آن می‌جنگید، دست یابد و تمامی این جنگ‌ها و یورش‌ها خسارات جانی و مادی سنگینی برای حکومت بعث به همراه داشت.
منابع:-
مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد چهارم، 1975-1990 انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، چاپخانه روکسانا، 2021.
-
ولی زبیر هوستانی، چند حماسه و رویداد و ماجرا در انقلاب‌ها و خیزش‌های بارزان، چاپ اول، چاپخانه روژهلات، هولیر- 2017.