Rêjîma Beis bi her awayî hewl da ku li ser desthilatê bimîne û astengî û metirsiyên ku pê re rû bi rû mabûn ji holê rake, û her planeke bibandor û kêrhatî bi kar anî, û eşkere ye ku deverên di bin kontrola şoreşê de cihên bingeh û baregehên Pêşmerge bûn, û her tim metirsiyeke mezin li ser berjewendiyên rêjîma Beis çêdikirin, lewma ew neçar ma ku hemû rêbazên li ber destê xwe bi kar bîne, û ji nişka ve rastî gef û zextên hêzên wê yên leşkerî dihatin, û êrîşên bejahî û asmanî li dijî wan dihatin kirin bi mebesta paqijkirin û wêrankirina gundên Kurdistanê.
Di Tebaxa 1984an de, artêşa rêjîmê êrîşeke berfireh li ser deverên di bin kontrola şoreşê de li Zaxo ya herêma Behdînanê pêk anî, û baregehên Komîteya Navçeya Dihok û Zaxo kirin armanc, ji bo rawestandina çalakiyên Pêşmerge û bêdengkirina dengê şoreşê li herêmê, û bi hezaran leşker û çekdar bi fermandariya Erşed Zêbarî û Cefer Mistefa, bi piştgiriya tank, topavêj, wesayîtên zirxî, rokêtavêj û helîkopteran beşdarî êrîşê bûn.
Êrîş di sibehê de di roja 24 /8/1984an de ji sê milan dest pê kir:
Yekem: Mîlê Baboxkê û Gulnazkê
Duyem: Mîlê Zêwka Ebwê û Navşkê û Osmana
Sêyem: Mîlê Lîfê li ser baregeha Komîteya Navçeya Zaxo li geliyê Harîna.
Hêzên Pêşmerge li gorî êrîşên hêzên hikûmetê li ser milan hatin dabeşkirin, û ji ber xendeqkirina hêzên Pêşmerge yên rêxistina Şehîd Şehbaz Salih û rêxistina Heval Sadiq Gulnazkê li mîlê Baboxkê û Gulnazkê, erkê mîlê Zêwka Ebwê û Navşkê û Osmana radestî hêzên Pêşmerge yên rêxistina Rencberan û Xalid Koçer û Şehîd Mihemed Hemdî û komek ji hêzên berxwedana gel hat kirin, û di wê demê de hêzên Pêşmerge di nava rêxistina partiyê de bi şêweyê şax û navçeyan hatibûn rêxistinkirin, û Fetah Golî berpirsiyarê Komîteya Navçeya Dihok bû ku çavdêriya hêzên Pêşmerge di wê rûbirûbûnê de dikir, û hêzeke din a hevbeş ji Pêşmergeyên Partiya Dêmokrata Kurdistanê û komek ji Partiya Komunîst bi fermandariya Mihemed Murad wek hêza hawarçûnê ji bo piştgiriya hêzên Pêşmerge yên ku ji bo eniya ku hêzên hikûmetê jê pêşve diçûn hatibûn terxankirin, hat avakirin, û ev hêz li ser gundê Zêwka Ebwê di navbera her du eniyan de bi cih bû.
Di saetên zû yên sibehê de hêzên hikûmeta Beis ji hemû milan êrîşî cihên Pêşmerge kirin, hêzên Pêşmerge li herêma diyarkirî bersiva wan dan, û şerên giran di navbera wan de qewimîn, di destpêkê de karîn êrîşê şikest bidin û derbeyeke xurt li wan bidin, lê sê ji Pêşmergeyan li eniya Navşkê şehîd bûn, hêzên hikûmetê ber bi gundê Ozmana ve pêşve çûn. Hêzên Pêşmerge cihên xwe yên berevaniyê xurt kirin û hêza hawarçûnê gihîşt alîkariya wan li gundê Ozmana û dorpêça li ser hêzên êrîşkar tund kirin, xelkê gund bi her awayî bi hêzên Pêşmerge re hevkariyê kirin, û bi çekên giran û sivik bersiva êrîşa hikûmetê dan, û li her cihê ku pêşve çûn ew şikandin û ew vegerandin paş gundê Zêwka.
Vê carê êrîşa hikûmetê ne tenê bejahî bû, belkî ji hewayê jî dudilî nebû, ew jî bi topbarana balafiran bû, û di dema şer de heşt balafir bi berdewamî li ser herêmê difiriyan ji bo piştgiriya hêzên bejahî yên hikûmetê û agir bi cihên Pêşmerge xistin, û ev yek bû sedema şehîdbûna hejmarek ji Pêşmergeyan, û ji bo yekalîkirina encamên şer, Artêşa Iraqê bi berdewamî baregeh û cihên Pêşmerge ji hewayê topbaran dikirin, û di her şerekî de bi Pêşmerge re, xwe dispartin topbarankirina cihan.
Êrîşa rêjîma Beis heşt rojan berdewam kir, ku hêzên leşkerî û çekdar bi piştgiriya tank, top û balafiran bi berdewamî rûbirûyê hêzên Pêşmerge dibûn, û hêzên Pêşmerge bi hemû çekên xwe û bi piştgiriya hêzên berevaniya neteweyî bersiva hemû wan êrîşên mezin û çekdarî yên hêzên dijmin didan, û tevî ku hêzên Iraqê hêzên Pêşmerge di nava wan heşt rojan de westandin, lê hêzên Pêşmerge di berevaniyê de dudilî nebûn, di roja heştan de hêzên Pêşmerge êrîşeke berevajî li ser hemû milan li dijî hêzên hikûmetê pêk anîn, ku ji nişka ve êrîşî pêşengên hêzên hikûmetê kirin, û zû refên wan belav kirin û serkeftineke mezin li ser wan ferz kirin, hêzên hikûmetê şikestin û paşve vekişiyan, û şer bi serkeftina hêzên Pêşmerge û şikestina Artêşa Iraqê û çekdarên kirêgirtî bi dawî bû.
Hêzên hikûmetê di vê êrîşê de ziyanên mezin di kuştî û birîndaran de dîtin, di nav wan de kuştina Muqedem Ebdullah birayê Letîf Zêbarî şêwirmendê kirêgirtiyan, ku li nêzîkî gundê Gulnazkê hat kuştin, û bi dehan term li qada şer hiştin û gelek ji wan hatin girtin, hejmareke mezin ji çek û teqemeniyan ketin destê hêzên Pêşmerge û bûn destkeftiyên şoreşê, û serkeftin di vî şerî de bi xwîna heşt şehîdên rêya Kurdistanê hat bidestxistin, pênc ji wan bi êrîşên asmanî şehîd bûn.
Ev êrîşên hikûmetê li ser deverên di bin kontrola şoreşê de di dirêjahiya dîroka têkoşîna rizgarîxwaza Kurd de berdewam bûn, lê şikestin û ji ber berevaniya xurt a ku hêzên Pêşmerge pêşkêş kirin, nekarîn kontrola wan deveran bi dest bixin, û ev yek bû sedema destkeftiyeke mezin ji bo şoreşê û bilindkirina moralê Pêşmerge, û di heman demê de dengvedaneke mezin li herêmê çêkir, ku ev yek şikestineke exlaqî ya mezin ji bo hikûmetê bû.
Çavkanî:1- Mesûd Barzanî, Barzanî û bizava rizgarîxwaza Kurd, bergê çarem, 1975- 1990 Şoreşa Gulanê, beşa duyem, çapa yekem, (Çapxaneya Roksana- 2021).
2- Xazî Adil Gerdî, Pêşmergeyek di xizmeta rêbaza Barzanî de Hecî Bêroxî bergê duyem, çapa duyem, (Tirkiye- 2021).
3- Mihemed Murad, Xebata Çiya, bîranîn û serhatiyên şoreşa Gulanê di navbera salên (176-1989) da, (Çapxaneya Kurdistanê - Zaxo- 2007).