Piştî hilweşîna Şoreşa Eylûlê, rejîma Baasê tedbîrên berfireh girtin da ku her îhtîmaleke vejîna wê bitepisîne û çalakiyên Hêzên Pêşmerge sînordar bike. Stratejiya wan di nav xwe de bicihkirina hêzên leşkerî li seranserê Kurdistanê, çekdarkirina çeteyên Kurd ên dilsozê rejîmê, lêgerînên bêwestan ên li dû şervanên Pêşmerge û bikaranîna taktîkên din ên tepisandinê dihewand. Lêbelê, di dema Şoreşa Gulanê de, serkirdayetiya şoreşger û Hêzên Pêşmerge ji bo rûbirûbûna van hewldanan û ji nû ve geşkirina ruhê berxwedanê, şerê gerîlayî bi kar anîn.

Pêşmerge bi awayekî stratejîk baregehên leşkerî û ewlehiyê yên rejîma Baasê kirin hedef. Ji bo armancên taybet, wan êrîşên nişka ve pêk anîn, di çarçoveya demeke plankirî de gihîştin armancên xwe û bi lez vekişiyan da ku nekevin destê dijmin. Van operasyonan di nav saziyên leşkerî û ewlehiyê yên rejîmê de aloziyeke mezin çêkir, operasyon û moralê wan têk bir. Di gelek caran de, yekîneyên Pêşmerge bi kûrahî di nav deverên di bin kontrola rejîmê de diçûn da ku hedefên guncaw nas bikin, bi hûrgilî plan bikin û êrîşên serkeftî pêk bînin.

Yek ji van operasyonên berbiçav di Gulana 1985an de pêk hat. Rêxistina Ranjbaran tîmeke Pêşmerge ya pênc kesî bi serokatiya Îsmaîl Sevo pêk anî û ew şandin devera Mchulian a Sarê Snatê da ku li hedefeke guncaw bigerin. Ev mîsyon beşek ji stratejiyeke berfirehtir bû ji bo rêkxistina Hêzên Pêşmerge di nav şax, herêm û yekîneyên girêdayî partiyê de di dema Şoreşa Gulanê de. Piştî rojek û şevekê li ser komkirina îstîxbaratê, tîmê baregeha artêşa Îraqê ya li wê deverê wekî hedefeke guncaw ji bo operasyoneke mezin destnîşan kir.

Piştî vegera wan, îstîxbarata hatî komkirin bi Mihemed Murad re hat parvekirin, yê ku qonaxa plansaziyê ya paşîn birêve bir. Amadekarî hûrgilî bûn û piştî komkirina çavkaniyên pêwîst, tîmê ber bi cihê xwe ve bi rê ket. Piştî 12 saetan ji tevgera veşartî di nav eraziyên dijwar de, ew gihîştin Sarê Snatê, bi serkeftî xwe ji çavdêriya saziyên leşkerî û îstîxbarata rejîma Baasê dûr xistin.

Gava şev tarî bû, Pêşmerge operasyona xwe ya baş hatî plankirin dest pê kir. Qonaxa yekem tîmeke pisporên paqijkirina mayînan dihewand ku mayînên li dora baregeha leşkerî bêbandor kirin û rakirin, rêyeke ewle ji bo hêzên nêzîk dibûn vekirin. Ev kar zêdetirî saetekê dom kir û bêkêmasî hat encamdan. Qonaxa duyem Hêzên Pêşmerge dabeşî sê koman kir, her yek hatibû erkdarkirin ku ji aliyekî cuda ve êrîşî baregehê bike.

  • Koma yekem, bi serokatiya Mihemed Murad û ji heft şervanan pêk dihat, hatibû erkdarkirin ku ji rojhilat ve êrîş bike.

  • Koma duyem, di bin fermandariya Îsmaîl Sevo de bi pênc endaman, beşa jorîn a baregehê kir hedef.

  • Koma sêyem, bi serokatiya Ebdulkerîm Ferhan û ji heft şervanan pêk dihat, ji beşa jêrîn ve pêşve çû.

Her kom bi çekên sivik, avêtiyekî RPG û pênc guleyên RPG hatibû çekdarkirin. Heya saet 11:30ê şevê, hemû koman gihîştibûn cihên xwe yên diyarkirî. Êrîş bi lêdana RPGyê ji baskê rojhilat dest pê kir, ku beşek ji dîwarê parastinê yê baregehê hilweşand. Ev yek bi êrîşeke hevaheng ji her sê aliyan ve hat şopandin.

Şer dijwar bû û nîv saetê dom kir, Pêşmerge bombeyên destan û çekên sivik bi kar anîn da ku parêzvanan têk bibin. Tevî tundiya berxwedanê, Pêşmerge bi serkeftî baregeh girtin û çend leşkerên dijmin ji nav birin. Lêbelê, operasyon bêyî berdêl nebû; deh şervanên Pêşmerge di dema şer de birîndar bûn.

Piştî serkeftina xwe, Hêzên Pêşmerge bi lez vekişiyan baregeha xwe ya li Haftanînê, li wir birîndar ji aliyê Komîsyona Navçeyê ya Zaxo ve hatin dermankirin. Operasyonê destkeftiyên mezin bi dest xistin, di nav de girtina topa 82mm, topa 60mm ligel 20 sindoqên teqemeniyê, çekeke BKC ligel pênc sindoqên teqemeniyê, heft tivingên Kalaşnîkov ligel hejmareke mezin a guleyan, çar avêtiyên RPG ligel 15 guleyan, demançeyeke Tariq, bombeyên destan û amûrên din ên leşkerî.

Ev operasyona serkeftî ne tenê serkeftineke taktîkî bû, di heman demê de ji bo şoreşê moraleke mezin bû, ku berxwedêrî û jêhatîbûna stratejîk a Pêşmerge li hemberî zehmetiyan nîşan da.

Çavkanî:

1. Arşîva Ensîklopediya kdp.