İran hükümeti, Kürdistan Cumhuriyeti'ne saldırarak bölgenin kontrolünü yeniden ele geçirdiği sırada, Molla Mustafa Barzani ve kuvvetleri, İran toprakları üzerinden Irak Kürdistanı'ndaki bölgelerine geri dönmeye çalışıyorlardı, ancak bu dönüş sorunsuz ve zorluksuz değildi; bu süreçte birçok muharebe ve tehlikeyle karşılaştılar. O dönemde Barzaniler ile İran ordusu arasında yaşanan muharebelerden biri de Gojar Muharebesi'ydi. 

11 Mart 1947 tarihinde, Molla Mustafa Barzani ana vatanına geri dönüş yolunu test etmek ve bölgedeki aşiret liderleriyle buluşmak amacıyla kuzey bölgelerine yöneldi. Bu nedenle, Enbi köyünde Nuri Beg Begzade'nin evinde bölgenin aşiret liderleriyle bir araya geldi. O dönemde, bu toplantının haberi Hoyerko adında bir casus aracılığıyla, General Hümayuni'nin bulunduğu Urmiye'ye ulaştı. Bunun sonucunda İran ordusu bölgeye vardı ve 13'ü 14 Mart 1947 tarihine bağlayan gece Gojar köyünü kuşattı. O olayda Mustafa Barzani ile birlikte, Albay Bekir Abdülkerim Hevizi, Herki aşiret liderlerinden Muhammed Hüseyin Herki ve Molla Muhammed Verdi gibi isimlerin de aralarında bulunduğu 13 Barzani Peşmergesi vardı. Barzani kuşatmayı fark edince Berdêsûr'a doğru hareket edip kendilerini savundular. Ertesi gün, çatışmalar durduğunda Köyê köyüne girdiler ve köyün boş olduğunu gördüler. Bir süre sonra Begzade ailesinden dört kişinin öldüğünü öğrendiler; bunlardan biri, Mustafa Barzani ve arkadaşlarının Gojar köyündeki varlığını General Hümayuni'ye haber veren Hoyerko'ydu. Barzani tarafından ise Hacı Muhammed Hostani ve Şavali Şendo Şandri adında iki kişi şehit düştü; Hasso Mirxan Xirdini, Hali Muhammed Xalani ve Mustafa Reşo Liloki isimli üç Peşmerge ise yaralandı. 

Ertesi gün, Begzade ailesi İran güçleri, 3 tank ve uçaklarıyla Barzanilere saldırdı. Aynı zamanda, Urmiye'den gelen bir kuvvet Barzanilerin Bendi geçidinden geçmesini engellemeye çalışıyordu. Barzani durumu fark edince, Berî Zer bölgesi, Hevres tepeleri ve Köy Zer'deki stratejik noktalarda güçlü savunma hatları oluşturdu. Bu önlemin amacı, Barzanilerin İran ordusunun saldırılarından kurtulması için tek yol olan bu yerleri korumaktı, çünkü tüm Barzani aileleri o bölgelerde bulunuyordu.

Kaynaklar:

1- Mesûd Barzanî, Barzanî û Bizûtnewey Rizgarîxwazî Kurd, bergî yekem 1931-1958, (Çapxaney Wezareta Perwerde- Hewlêr- 2012).

2- Eqîd Bekir Ebdulkerîm Hewêzî, Geştek be Komarî Mehabad da, çapî duwem, (Dezgay Çap û Belawkirdinewey Aras- Hewlêr- 2001).