İran hükümetinin Kürdistan Cumhuriyeti'ne saldırarak bölgenin kontrolünü yeniden ele geçirmeyi başardığı sırada, Mele Mustafa Barzani ve kuvvetleri İran topraklarından çıkıp Irak Kürdistanı'ndaki bölgelerine geri dönmek istiyordu, ancak bu geri dönüş sorunsuz ve zahmetsiz değildi; bu yolda birçok savaş ve tehlikeyle karşılaştılar. O dönemde Barzaniler ile İran ordu güçleri arasında yaşanan savaşlardan biri de Gojar Savaşı'ydı.

Mele Mustafa Barzani 11 Mart 1947 tarihinde, kendi topraklarına dönüş yolunu denemek ve bölgedeki aşiret reisleriyle görüşmek amacıyla kuzey bölgelerine doğru hareket eder. Bu nedenle Enbi köyünde Nuri Beg Begzade'nin evinde bölgenin aşiret reisleriyle bir araya gelir. O sırada Hevirko adında bir muhbir aracılığıyla bu toplantının haberi, orada bulunan Orgeneral Homayuni'ye ulaşır. Bu nedenle İran ordusu bölgeye gelir ve 13 Mart'ı 14 Mart 1947 tarihine bağlayan gece Gojar köyünü kuşatır. Bu olayda Mustafa Barzani yanında Albay Bekir Abdülkerim Hewêzi, Herki aşiret reislerinden Muhammed Hüseyin Herki ve Mamoste Muhammed Werdi ile birlikte 13 Barzani peşmergesi gibi az sayıda kuvveti bulunuyordu. Barzani bu kuşatmadan haberdar olduğunda Berdesur'a doğru giderler ve kendilerini savunurlar. Ertesi gün çatışma durduğunda Koy köyüne girerler ve köyde kimsenin kalmadığını görürler. Bir süre sonra Begzadelerden dört kişinin öldürüldüğünü öğrenirler‌ ki bunlardan biri Mustafa Barzani ve arkadaşlarının Gojar köyündeki varlığını Orgeneral Homayuni'ye bildiren Hevirko'ydu. Barzanilerden ise Hacı Muhammed Hostani ve Şewal Şendo Şanederi olmak üzere iki kişi şehit düşer; Hasso Mirxan Xerdeni, Hali Muhammed Xalani ve Mustafa Reşo Liloki adındaki üç peşmerge ise yaralanır.

Ertesi gün Begzadeler, İran güçleri ve 3 tank ve uçakla Barzanilere saldırır; ayrıca Urmiye'den de Barzanilerin yolunu kesmek için Geli Bendi'ye bir kuvvet gelir. Barzani durumu fark ettiğinde, Beri Zer bölgeleri ve Hevres ile Kewi Zer yüksekliklerinde stratejik noktalarda güçlü savunma hatları oluşturur. Bu çalışmanın nedeni, bu yerlerin korunmasıydı; çünkü bu, Barzanilerin İran ordusunun saldırılarından kurtulması için tek yoldu, zira tüm Barzani aileleri bu bölgelerdeydi.

Kaynaklar:

1- Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, Birinci Cilt 1931-1958, Erbil, Eğitim Bakanlığı Basımevi, 2012.

2- Albay Bekir Abdülkerim Hewêzi, Mahabad Cumhuriyeti'ne Bir Yolculuk, Erbil, Aras Basım ve Yayın Kurumu, İkinci Baskı, 2001.