İran Şah rejiminin devrilmesinin ardından çok sayıda Peşmerge Güney Kürdistan'a yönelmiş ve Daike Halime'nin evi Peşmerge güçlerinin sığınağı haline gelmiştir. 1982 yılının başlarında Eyyub isimli oğlu Peşmerge olmuş ve 1982 yılının 10 Şubat ayında Geverki köyünde şehit düşmüştür. Ardından İsmail isimli bir diğer oğlu Peşmerge olmuş ve 1984 yılının 29 Eylül ayında, Aminkê ve Baboxkê köyleri yakınlarındaki Kemeha Dağı'nda şehit düşmüş ve cenazesi Irak ordusunun eline geçmiştir. Daike Halime'nin üçüncü oğlu Selah, kardeşlerinin şehadetinin ardından Peşmerge olmuş ve 1986 yılının 20 Temmuz ayında Akre bölgesinde şehit edilmiştir. Kardeşlerinin şehadetinden sonra Daike Halime'nin Hamo olarak bilinen dördüncü oğlu Muhammed, Peşmerge güçlerine katılmış ve o da 1987 yılının 19 Nisan ayında Duhok-Amediye ana yolu üzerinde şehit düşmüştür.
Daike Halime'nin evi bölgede sürekli olarak Peşmerge güçlerinin karargahı olarak görülmüş ve halkın saygı ve sevgisini kazanmıştır. 1985 yılında evini özgürleştirilmiş bölgelere taşımış; Zaho ilçesine bağlı Badiya, Botya ve Qaziya köylerine yerleşmiştir. 1988 yılında, Irak rejiminin bölgeye yönelik Enfal ve kimyasal saldırı operasyonlarından sonra çocuklarıyla birlikte Kuzey Kürdistan'a geçmeye çalışmış, ancak Irak ordusu tarafından yolu kesilmiştir. Çaresiz kalarak geri dönmüş ve bir süre ormanda saklanmıştır; daha sonra rejim tarafından tutuklanmış, 14 gün boyunca hapis tutulmuş ve ardından bölge halkının protestoları sonucunda serbest bırakılmıştır.
1991 yılında Kürdistan halkının başlattığı ayaklanmanın öncülerinden biri olmuştur. Cesareti ve direnişi nedeniyle 1996 yılının 16 Ağustos ayında, Kürdistan Demokrat Partisi'nin altın jübilesinde kendisine Barzani Madalyası verilmiştir.
Kaynak: