Koşullar ve hazırlıklar 

Kuveyt, 2 Ağustos 1990 tarihinde Irak ordusu tarafından işgal edildi, bu işgal koalisyon ordusunu harekete geçirdi ve 1991 yılının 17. gününde Irak ordusu koalisyon ordusu tarafından Kuveyt'ten çıkarıldı ve ağır bir yenilgiye uğratıldı. Irak ordusunun bu yenilgisi, Irak'taki "muhalif" güçlerin faaliyetlerini genişletmeleri için uygun bir zemin hazırladı. O dönemde Kürt cephesi liderliği, diğer Irak partileriyle birlikte Irak içinde siyasi ve askeri faaliyetlere girişmişti.

Bu durumda Kürdistan Demokrat Partisi liderliği, yaklaşık elli üyeden oluşan eski ve yeni Merkez Komite üyelerinin katılımıyla gerçekleştirilen 1991 Şubat başındaki toplantı da dahil olmak üzere birkaç büyük toplantı düzenledi. Toplantıda görevler Başkan Mesut Barzani'nin komutasında dağıtıldı ve güçler üç gruba ayrıldı: Erbil, Duhok ve Musul, Süleymaniye ve Kerkük. Tüm hazırlıkların ardından Mart 5. 1991 tarihinde Güney Kürdistan ayaklanması başladı ve 21 Mart'a gelindiğinde tüm Kürdistan bölgesi rejimden kurtarıldı.

1991 yılında Güney Kürdistan'da Irak rejimine karşı gerçekleşen ayaklanma, Güney Kürdistan halkının kitlesel göçü ve Kürdistan Ulusal Konseyi ile Kürdistan Bölgesel Hükümeti'nin kurulmasının ardından, Mart ayındaki Merkez Komite toplantısında partinin 11. Kongresi'nin toplanmasına karar verildi. Bu amaçla; Muhammed Mala Kadir, Franso Hariri, Remzi Şahban, Hurşid Şera, Necmeddin Yusufi, Şeyhullah İbrahim, Barzan Mala Halid, Kemal Hasan, Necat Hasan, Habib Kalaş ve İcra Said'den oluşan bir hazırlık komitesi kuruldu. 1993 Haziran ayına kadar kongre hazırlıklarının çoğu sona erdi ve kongre üyeleri seçildi. Ayrıca üç parti Kürdistan Demokrat Partisi'ne katılmaya karar verdi: Kürdistan Birleşik Partisi (HSK – Pasok – Halk Partisi), Kürdistan Demokratik Birliği ve Fayli Müslüman Hareketi. Üç Kürt partisinin Kürdistan Demokrat Partisi ile anlaşmasıyla birlikte, parti ismine ikinci kez küçük bir değişiklikle "Birleşik" ibaresi eklendi ve Kürdistan Demokrat Partisi - Birleşik olarak değiştirildi.

Kongrenin yapılması 

16-26 Ağustos 1993 tarihinde, 2,167 delegenin katılımıyla, Kürdistan Bölgesi'nin başkenti Erbil'deki Sarı Salon'da On Birinci Kongre düzenlendi. İlk kez, 124 delege ile önemli sayıda kadın kongreye katıldı. Bu kongrenin haberleri her gün medyada yayınlandı.

Kongre "barış, özgürlük ve demokrasi" sloganıyla toplandı. Siyasal rapor Başkan Mesut Barzani tarafından okundu. Ayrıca yeni duruma uyum sağlamak amacıyla program ve prosedürlerde kapsamlı değişiklikler yapıldı. Kongre ayrıca, en önemlisi efsanevi Barzani ve İdris Barzani'nin kutsal naaşlarının Barzan'da defnedilmek üzere geri getirilmesi olan bir dizi karar aldı ve İran'daki en fazla sayıda yerinden edilmiş kişinin geri dönüşü için zemin hazırlanmasına karar verildi.

Muhammed Muhammed Ali, Irak İslam Devrimi Yüksek Konseyi'nden Adil Abdulmehdi, Irak Sosyalist Partisi Sekreteri Munziz Luis.

Kürdistan Demokrat Partisi'nin 11. Kongre iç tüzüğüne dayanan yapısı şöyleydi: Hücre (Şane), Ana Hücre, Örgütlenme Komitesi, Bölge (Navçe) Komitesi, Şube (Liq) Komitesi, Merkez Komite, Politbüro, Başkan Yardımcısı ve Başkan. Ayrıca, denetleme ve izleme merkez kurulu doğrudan Kongre tarafından seçildi. Bu, denetleme ve izleme merkez kurulunun doğrudan Kongre temsilcileri tarafından seçildiği ve Kongre'den güven aldıkları için liderlik üyelerinin özelliklerinin verileceği son seferdir.

1993 yılındaki parti kurumları; merkezi örgütlenme bürosu, merkezi kültür ve medya bürosu, merkezi askeri büro, merkezi yönetim bürosu, merkezi maliye bürosu, merkezi ulusal ilişkiler bürosu, merkezi dış ilişkiler bürosu ve merkezi çalışma ve araştırma bürosundan oluşuyordu. On birinci kongrenin merkez komite üyeleri:

1- Neçirvan Barzani 

2- Sami Abdurrahman 

3- Cevher Namık Salim 

4- Hoşyar Zebari 

5- Fazıl Mirani 

6- Yunus Rojbayani 

7 - Franso Hariri 

8- Roj Nuri Şaweys 

9- Kadir Kadir 

10- Öğretmen Saad Abdullah 

11. İzzeddin Berwari 

12- Muhammed Hacı Mahmud 

13- Kerim Şingali 

14- Cercis Hasan 

15- Kemal Kerküki

16- Ali Şingali 

17- Kadir Cebari 

18- Teğmen Şivan 

19- Seyyid Kaka

20- Ömer Botani 

21- Azad Berwari 

22- Celil Fayli 

23- Şevket Şeyh Yezdin Muhammed 

24- Ömer Osman Ömer 

25- Selahaddin İbrahim Kadir, Selah Dalo 

26- Brusk Nuri Şaweys 

27- Remzi Şahban 

28- Teğmen Kerim 

29- Derviş Ağa 

30- Zaim Ali 

31- Abdulaziz Tayeb 

32- Nizamettin Gli 

33- Arif Tayfur 

34- Mesut Salayi

35- Muhammed Mala Kadir 

36- Abdullah Agrin

37- Şirin Amedi

Merkez Komite yedek üyeleri: 

  1. Mahmud Muhammed Mahmud 

  2. Zeravan Nerwayi

  3. Öğretmen Amin Kadir 

  4. Dr. Naş Gafur 

  5. Ekber Haydar 

  6. Azad Karadaği 

  7. Barzan Mala Halid 

  8. Kemal Hasan Çawmar 

9- Nuri Hama Ali

Kongre bünyesinde, temsilcilerin doğrudan oylarıyla Denetleme ve İzleme Merkez Kurulu üyeleri seçildi; bunlar: Felekeddin Kakeyi, Habib Muhammed Kerim, Reşid Sindi, İsmail Mala Aziz, Ali Cafer, Doktor Muhammed Salih Cuma, Muhammed Maruf, Muhammed Kadı ve Ali Kasım Şingali'dir.

Kongre üyeleri tarafından, ortalama oy ile üçüncü kez Başkan Mesut Barzani, Kürdistan Demokrat Partisi - Birlik'in başkanı, Ali Abdullah ise başkan yardımcısı olarak seçildi. Daha sonra Merkez Komite'nin 29-31 Ağustos 1993 tarihli toplantısında, Neçirvan Barzani, Cevher Namık Salim, Sami Abdurrahman, Hoşyar Zebari, Fazıl Mirani, Dr. Roj Nuri Şaweys, Dr. Cercis Hasan, Azad Berwari, Zaim Ali, Hama Hacı Mahmut ve Teğmen Sait Kerim'in de dahil olduğu yeni siyasi büro heyeti seçildi.

Bu kongrede, Parti tarihinde ikinci kez, ölümsüz Barzani madalyası Başkan Mesut Barzani tarafından Barzani'nin dokuz liderine, komutanına ve dostuna verildi.

Kaynaklar:

• مێژووی پارتی دیموكراتی كوردستان، كۆنگره‌ و كۆنفرانس (پرۆگرام و په‌یڕه‌وی ناوخۆ)، ده‌سته‌ی ئینسكلۆپیدیای پارتی دیموكراتی كوردستان، به‌رگی دووەم، (هه‌ولێر- چاپخانه‌ی رۆكسانا- 2021).

• محه‌مه‌د مه‌لا قادر، خه‌باتنامه‌، كورته‌ مێژووی پارتی و بارزانی نه‌مر، چاپی سێیه‌م، (هه‌ولێر- چاپخانه‌ی ئاراس- 2012).

• علي سنجاري، ها قد عدنا الی الحزب الأم، جریدة الشعلة، لسان حال للاتحاد الدیمقراطي الكردستاني ـ العراق، العدد 29، أوائل تموز 1993م.

• حبیب محمد كریم، تأریخ الحزب الدیمقراطي الكوردستاني ـ العراق (في محطات رئیسیة) 1946 ـ 1993، (دهوك ـ مطبعة خه‌بات ـ 1998م).

• الأتحاد الدیمقراطي الكردستاني یعقد كونفرانسا توحیدیا هاما ویقرر حل نفسه‌ والعودة الی الحزب الدیمقراطي الكردستاني، جریدة الشعلة، لسان حال للاتحاد الدیمقراطي الكردستاني ـ العراق، العدد 29، أوائل تموز 1993م.

• بیان الوحدة بین الحزب الدیمقراطي الكردستاني وحزب الوحدة الكردستاني، جریدة خه‌بات، لسان حال الحزب الدیمقراطي الكردستاني، العدد 685، الأربعاء، 28 تموز 1993م.

• شه‌عبان عه‌لی شه‌عبان، هه‌ندێك زانیاری سیاسی و مێژوویی، چاپی سێیه‌م، (هه‌ولێر ـ چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌ڵات ـ 2013ز).

• صلاح بدرالدین، الحركة الوطنیة الكردیة السوریة، الجزء الثاني، (اربیل ـ رابطة كاوا للثقافة الكردیة ـ مطبعة روژهه‌لات ـ 2018م).

• الحزب الدیمقراطي الكردستاني یعقد مؤتمره‌ الحادي عشر، جریدة المؤتمر، المكتب الاعلامي للمؤتمر الوطني العراقي الموحد، العدد 15، 19 آب 1993م.

• پارتی دیموكراتی كوردستان ـ یه‌كگرتوو، پڕۆگرام و په‌یڕه‌وی ناوخۆی کۆنگرەی یازده‌یه‌م، (بێ شوێن ـ بێ ساڵ).

• كۆنگره، ده‌رئه‌نجامه‌كانی هه‌ڵبژاردنی كۆمیته‌ی ناوه‌ندیی پارتیمان ڕاده‌گه‌ینێت، ڕۆژنامه‌ی برایه‌تی، ئۆرگانی پارتی • دیموكراتی كوردستان ـ یه‌كگرتوو، ژماره‌ 1729، هه‌ولێر، هه‌ینی، 27ی ئابی 1993ز.

• پرۆگرام و په‌یڕه‌وی ناوخۆی پارتی دیموكراتی كوردستان له‌ کۆنگرەی یازده‌هه‌مینی پارتی كه‌ له‌ 16-26/ئاب/1993 دا به‌سترا بڕیاری له‌سه‌ردراوه‌، (چاپخانه‌ی خه‌بات – دهۆك).