پس از عبور بارزانی از بادینان به سوران، حاج رسول یکی از پیشمرگانی بود که در روز ١١ ژوئیه ١٩٦٢ به قلعه رایات حمله کرد و تمام سربازان و افراد مسلح موجود در داخل قلعه را اسیر کرد، سپس در نبردهای بنی حریر، پل بنگیلان و کوسپی سپی در جاده هامیلتون شرکت کرد و تا سال ١٩٧٥ به عنوان محافظ در دفتر سیاسی در روستای ناوبردان باقی ماند.
و در سال ١٩٧٥، پس از شکست انقلاب ایلول، به روستای کوسرتان نقل مکان کرد و در آنجا ماند، و در سال ١٩٧٧ به همراه خانواده‌اش توسط دولت عراق به مجتمع بستوره در شهر اربیل تبعید شد.
و در سال ١٩٧٩ فرزندش ابراهیم حاجی در کوه کرتالان در روستای کوسرتان از توابع ناحیه چومان به شهادت رسید، پس از شهادت فرزندش، او به همراه سه فرزند دیگر و بستگانش به شرق کوردستان نقل مکان کرد، در ١٢ آوریل ١٩٧٩، موفق شد از طریق جاده شینی و قاسمرش به شرق کوردستان برسد و دوباره با رهبری موقت حزب دموکرات کوردستان تماس گرفت و به همراه فرزندان و بستگانش به صفوف نیروهای پیشمرگه انقلاب گولان، پیوست و از طریق گروه های سیار در انقلاب گولان در منطقه بالکایتی شرکت کرد.
در سال ١٩٩١ به جنوب کوردستان بازگشت و در قیام مردم کوردستان در منطقه خوشناوتی شرکت کرد و مبارزه در صفوف پیشمرگه کوردستان را تا هشتاد و پنج سالگی ادامه داد، در سال ١٩٩٢ به روستای کوسرتان در شهرستان چومان بازگشت و در روستای مذکور زندگی کرد تا اینکه دار فانی را وداع گفت.
و در تقدیر از خدمات ارزنده وی، در ١٦ اوت ١٩٩٦ مدال بارزانی توسط رئیس مسعود بارزانی در جریان جشن پنجاهمین سالگرد تاسیس حزب دموکرات کوردستان به وی اعطا شد.
وی در ١٢ ژوئیه ٢٠٠٢ درگذشت.
منبع:١- آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کوردستان.