Ji aliyekî din ve, îmzekirina peymana dostanî û hevkariyê di navbera Yekîtiya Sovyetê û hikûmeta Beisî de di Nîsana 1972an de bû sedema vejandina leşkerî ya Iraqê û ji nû ve çekdarkirina artêşê bi çekên giran ên pêşketî yên wekî 25 topên 120 mm û 152 mm, mûşekên SAM, tankên T-62 û yên din. Di 17ê Tîrmeha 1973an de, Partiya Komunîst bi pêşniyar û teşwîqa Yekîtiya Sovyetê tevlî hevalbendiyê bû û bi Partiya Beis re eniyeke hevbeş li dijî şoreşa Kurd ava kirin. Dema ku Beisiyan xwe wekî hêzeke çekdar a mezin û xwedî peywendiyên navneteweyî bi yek ji hêzên mezin ên cîhanê re dîtin, wan wisa fikirîn ku ew nêzîkî pêkanîna xewna xwe ya demdirêj a têkçûna şoreşa Kurd bûne, lewma di Nîsana 1974an de êrîşa li ser Kurdistanê ji nû ve dest pê kirin. Di 15ê Nîsana 1974an de, Artêşa Iraqê bi alîkariya şervanên Partiya Komunîst ji du eniyan ve êrîşî devera Qeredaxê kir:
Eniya yekem: Tevgerên Artêşa Iraqê bûn ku ji Derbendîxanê ber bi gundê Bawxoşînê û ji wir ber bi gundê Siyosînan û piştre ber bi Qeredaxê ve çûn.
Eniya duyem: Hêzên komunîstan ji baregeha Artêşa Iraqê ya li Derbendîxanê ber bi gundê Banî Xêlan û ji wir ber bi çiyayê Gulanê ve pêşve çûn.
Tê zanîn ku komunîstên ku li kêleka hêzên Pêşmergeyên Kurdistanê li dijî rejîma Beis û rejîmên din ên Iraqê şer dikirin, hevalbendiya xwe ya dirêj bi Partiya Dêmokrata Kurdistanê ji bo avakirina dêmokrasiyê li Îraqê bi dawî anîn, xwe avêtin hembêza hikûmetê û li kêleka artêşa Beis a şerker rawestiyan û çek ji vê artêşê wergirtin, li hevalên xwe yên Pêşmerge zivirîn û wekî leşkerên Beis şerê wan dikirin.
Hêzên Pêşmergeyên Kurdistanê ji sê aliyan ve bersiva êrîşa artêş û Partiya Komunîst dan:
Mihwerê yekem: Hêzên Pêşmerge li ser Artêşa Iraqê dorpêç kirin û ew li gundê Bawxoşînê dorpêç kirin.
Mihwerê duyem: Hêzên Pêşmerge li gundê Gulanê bersiva hêzên hikûmetê dan.
Mihwerê sêyem: Pêşmerge xwe xurt kirin û bi fermandariya serbaz Bekir Muhyiddîn li gundê Banî Xêlan û çiyayê Gulanê cih girtin. Piştî gihîştina hêzên hikûmetê li cihên ku hêzên Pêşmerge lê di rewşa amadebaşiyê de bûn, şerekî xwînî di navbera her du aliyan de derket. Hêzên Pêşmerge bersiv dan, pêşveçûna hêzên êrîşkar rawestandin, ziyanên mezin gihandin wan û neçar man ku vekişin baregeha leşkerî ya Derbendîxanê ku ji wir derketibûn.
Artêşa Iraqê li vê derê nesekinî, di 22ê Nîsanê de êrîşa xwe ji baregeha leşkerî ya Derbendîxanê ji nû ve dest pê kir, lê vê carê ji sê aliyan ve êrîşî cihên Pêşmerge yên li heman cihî kir. Artêşê bi hêzên Pêşmerge re şer kir û şerekî din ê xwînî di navbera wan de qewimî. Vê carê berevaniya xurt a hêzên Pêşmerge karî êrîşên Beisiyan û hevalbendên wan ên çekdarên komunîst têk bibe û heman çarenûsa cara yekem bi wan re hat. Şer bû sedema şehîdbûna çar Pêşmergeyên Kurdistanê.
Çavkanî:1- Xoşewî Elî Kanyelincî, Bîranînên Ezîz Qazî Sûrçî, çapa yekem, (Çapxaneya Danişfer- Hewlêr- 2023).
2- Mesûd Barzanî, Barzanî û Bizûtneweya Rizgariya Kurd, berga sêyem, beşa duyem, Şoreşa Eylûlê 1961-1975, çapa yekem, (Hewlêr- 2004).
3- Karwan Cewher Mihemed, Îdrîs Barzanî 1944-1987 Jiyan û rola siyasî û serbazî di bizûtneweya rizgariya Kurd de, (Çapxaneya Hêvî- Hewlêr- 2019).
4- Arî Kerîm, Çend lapereyên zindî di Şoreşa Eylûlê de, (Çapxaneya Xebat- Dihok- 1999).