İran Şah rejiminin düşüşünden sonra birçok Peşmerge Güney Kürdistan'a geçti ve Anne Halime'nin evi Peşmerge güçleri için bir sığınağa dönüştü. Oğullarından biri (Eyyüp), 1982 yılının başlarında Kürdistan Peşmergeleri saflarına katıldı ve 1982 yılı Şubat ayının 10 gününde Kork köyünde şehit düştü. Ardından diğer oğlu (İsmail), 1984 yılı Eylül ayının 29 gününde Aminki ve Babuhki köyleri yakınındaki Kemka dağlarında şehit düştü ve naaşı Irak ordusunun eline geçti. Üçüncü oğlu (Salah) ise iki kardeşinin şehadetinden sonra Peşmerge saflarına katıldı ve o da 1986 yılı Temmuz ayının 20 gününde Akre bölgesinde şehit düştü. Üç oğlunun şehadetinden sonra, Anne Halime'nin dördüncü oğlu (Muhammed), bilinen adıyla Hamo, Peşmerge güçlerine katıldı ve 1987 yılı Nisan ayının 19 gününde Duhok-Amediye ana yolu üzerinde şehit düştü.

Anne Halime'nin evi her zaman Peşmerge güçlerinin bir karargâhı olarak görülmüş ve bölge halkı nezdinde büyük bir saygı ve takdir görmüştür. 1985 yılında kurtarılmış bölgelere geçerek Zavite bölgesindeki Badia ve Butia ile Kaziyawa köylerinde yaşadı. 1988 yılında, Enfal ve Irak rejiminin kimyasal saldırılarından sonra çocuklarıyla birlikte Kuzey Kürdistan'a gitmeye çalıştı, ancak Irak ordusu buna engel oldu ve geri dönmeye zorlandı. Bir süre ormanlık bir alanda saklandı, daha sonra rejim tarafından 14 gün boyunca tutuklandılar ve yerel halkın protestoları üzerine serbest bırakıldılar.

1991 yılında Kürdistan halkının başlattığı ayaklanmanın ön saflarında yer aldı. Kürdistan Demokrat Partisi'nin altın jübilesi kutlamaları vesilesiyle 1996 yılı Ağustos ayının 16 gününde kendisine Barzani nişanı verildi.

Kaynak:

1- Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi Heyeti Arşivi.