Di 1961an de, piştî destpêka Şoreşa Eylûlê, Jafar Sulaiman Ali Chey li cem Salim Chey wek Pêşmerge beşdarî xebata Kurdî bû. Di 1962an de, di bin fermandariya Mohammed Amin Mirkhan, di şerê li dijî Caşên Marba beşdar bû.
Di 1963an de Jafar ber bi baregeha Barzanîyan li Balakayeti ve hate veguhestin û li gundên Ranya, Qeladizê, Dire û Dilman di operasyonan de roleke girîng lîst. Di heman salê de di şerên girîng ên Ali Beg û Sar Spilk de şer kir.
Di 1969an de Jafar di Şerê Makhubznan de, di navbera Ranya û Sangasarê de, di bin fermandariya Omer Agha Dolamarî şer kir. Di 1970an de jêhatîbûna wî hate nasîn û bû serokê Lîqeha yekem.
Jafar di karên parastinê de jî roleke girîng hebû. Ew li Pira Hafiz, Tengê Qesrê û Mamî Xalanê li navçeya Çoman a parêzgeha Hewlêrê topa dijî-balafirê bi kar dianî. Herwiha ew parastina baregeha Dengê Kurdistanê û Çapxaneya Şoreşê kir. Di 1975an de di Şerê Dilmanê de di bin fermandariya Arif Yasin şer kir.
Piştî salên dirêj ên xizmetê, Jafar di 2004an de ji Dezgeha Eylûlê xanenişîn bû. Di 2010an de, li Kongreya 13an a Masoud Barzani (KDP) li Hewlêrê, Serok Partiya Demokrat a Kurdistanê Medalyaya Barzanî ya nemiriyê pê da. Ew ji bo xebata xwe ya bêrawestan, wêrekî û fermandariyê hate rêzgirtin.
Source:Kdp encyclopedia archive